Waar sta ik politiek gezien?

Waar sta ik politiek gezien?

U heeft gisteravond het lijsttrekkersdebat kunnen zien. Ik ben van mening dat u er recht op heeft om te weten waar ik politiek/economisch sta.  Na ampel beraad heb ik de vragen onder de loep genomen en mijn antwoord daarop geformuleerd. Vandaar dat ik eveneens de vragen beantwoord die tijdens dit debat gesteld zijn:

Patiënten moeten zelf meer betalen voor de zorg?

De zorg is inmiddels onbetaalbaar geworden. Nu heb ik goed gelet op hetgeen de partijen stellen. Wat ik miste in de antwoorden is de reden waarom de zorg onbetaalbaar is geworden. De redenen zitten namelijk niet zozeer in het feit dat de zorg duur zou zijn, of dat mensen meer aanspraak doen op de zorg maar dat de overhead in de zorg gigantisch is. Een reden dat de zorg onbetaalbaar is geworden heeft er alles mee te maken dat de politiek zich erin mengt. Men heeft zogenaamd de marktwerking toegelaten in de zorg, maar dat is natuurlijk een wassen neus als de politiek van A tot Z bepaalt wat zaken kosten en wat u ervoor betaalt. Dat noemen wij geen marktwerking maar een ‘centraal geleide economie’ naar socialistisch model.

Daarmee doet men onmiddellijk de marktwerking die men zegt te willen creëren weer teniet. Het marktmechanisme (balans vraag/aanbod/prijs) vernietigt men daarmee waardoor er scheve verhoudingen en wildgroei ontstaat. Dat is de directe reden dat het budgetteren in de zorg faalt. Zo bepaalt bijvoorbeeld de overheid in de zorg de budgetten en ook nog eens waar aan deze besteed mogen worden. Bovendien bepaalt de overheid ook nog eens de prijs. Dat zal nooit leiden tot minimum maar tot maximumprijzen. Het is ondermeer de reden dat bijvoorbeeld ziekenhuizen gedwongen worden ‘creatief’ te budgetteren. Via allerhande ingewikkelde constructies haalt men bij het ene budget geld weg om dit via een nog ingewikkeldere constructie bij het andere te voegen. Men moet immers de financiën op orde houden maar dat komt in de regel, door de regels neer op het ene met het andere gat vullen.

Als dit al niet voldoende is om de boekhouding en financiën van ziekenhuizen volkomen op de kop te zetten dan is het wel dé methode om het bestedingspatroon volkomen ondoorzichtig te maken en prijzen op te drijven tot tenminste het maximum dat de overheid toestaat. Om te kunnen laveren tussen al de overheidsregels en maatregelen door zijn bijvoorbeeld ziekenhuizen bureaucratische monsters geworden. Om dit weer te kunnen stuiten hebben veel ziekenhuizen extra managementlagen tussen de al bestaande managementlagen gevoegd. Daardoor is de efficiëntie alleen maar afgenomen. Nog meer dan al het geval was. En dat niet alleen. Al die duizenden managers kosten ook nog eens honderden miljoenen euro’s. Daarbij is het ook nog eens zo dat vakbonden en (met name linkse) partijen door de jaren heen constant op de barricades hebben gestaan om voor het verplegende en ander personeel betere lonen af te dwingen. Maar heeft iemand enig inzicht in wat zorgpersoneel werkelijk verdient? Heeft iemand een idee hoeveel een ziekenhuisbezoekje of een bezoekje aan de dokter werkelijk kost?

Wist u bijvoorbeeld dat als u naar de weekeindpost van de dokter gaat dat dit u, althans uw zorgverzekeraar ongeveer € 125,00 kost? Voor dit bedrag heeft u in veruit de meeste gevallen 3 minuten met deze hulppost mogen bellen en bent u uiteindelijk ongeveer 10 minuten door een arts gezien. In de regel (98%) gaat de gemiddelde ‘patiënt’ met een prikje, een pleister of een receptje naar huis. Kortom, die pleister kost in basis alleen al € 125,00! Wist u ook dat een hulppost op deze wijze een uurloon weet te incasseren van tegen de € 575,00? En dat is als u op eigen gelegenheid naar deze hulppost gaat en u geen medische zorg is verleend, geen apparaten zijn ingezet en er geen hulpmiddelen en/of medicamenten zijn gebruikt. Zou de dokter bij u langs moeten komen, of nog erger… zou er een ambulance uit moeten rukken en allerhande apparatuur, hulpmiddelen en medicamenten aangerukt moeten worden dan kan dit in de duizenden euro’s per uur lopen. Is dit normaal?

Nu kun je mensen natuurlijk niet vergelijken met auto’s, maar het is desalniettemin geoorloofd om zo’n hulppost met de ANWB te vergelijken. Immers, in veruit de meeste gevallen mankeren mensen die naar hulpposten komen niets of niets ernstigs en hadden daarmee ook tijdens de reguliere openingstijden van hun gezondheidscentrum bij hun eigen dokter terecht gekund. Net als de ANWB eigenlijk. Die rukt ook honderdduizenden keren per jaar uit voor een lege accu of lekke band. Maar waarom kost een ANWB abonnement u slechts en maximaal € 125,00 per jaar? Dat in plaats van € 125,00 per kwartier in het beste geval in bij een hulppost? Dat komt omdat de ANWB een commercieel bedrijf is. Zij rekenen volgens commerciële modellen en niet volgens regeltjes die de overheid hen oplegt. Men weet de collectieve bijdrage om- en in te zetten op de plaatsen waar dit nodig is en weet vervolgens ook nog eens een puike winst te behalen. Het is maar een voorbeeld.

Échte marktwerking in de zorg zou een goede zaak zijn. Inmiddels is gebleken dat het bedrijfsmatig, commercieel en particulier exploiteren en besturen van een ziekenhuis niet alleen veel goedkoper maar ook nog eens veel efficiënter en klantvriendelijker is

quote auteur

Échte marktwerking in de zorg zou een goede zaak zijn. Inmiddels is gebleken dat het bedrijfsmatig, commercieel en particulier exploiteren en besturen van een ziekenhuis niet alleen veel goedkoper maar ook nog eens veel efficiënter en klantvriendelijker is. Bovendien weet men ook nog eens winst te maken! Als voorbeeld noemen wij de IJsselmeerziekenhuizen. Deze waren tot voor enige tijd geleden volledig bankroet een faillissement was onafwendbaar. Echter, na overname door de MC groep van Loek Winter is het gered en binnen afzienbare tijd zelfs winstgevend en gezonder dan ooit. Kortom, ons devies in deze is ‘meer volledige marktwerking in de zorg!’. Zelfs met ons rigide zorgstelsel weten echte ondernemers winst te boeken, de zorg te verbeteren, efficiënter te werken en ook nog eens klantvriendelijker te opereren in zelfs de meest letterlijke zin van het woord.

En dan hoef je geen idiote dingen te doen als maagzuurremmers uit het pakket te halen, zoals de PvdA wil. Want de stelling dat maagzuur (reflux) te wijten zou zijn aan ‘een ongezonde levensstijl’ zoals Cohen tijdens het debat suggereerde is aperte nonsens. Daar kunnen doodnormale fysieke, zoals een onvoldoende werkende kringspier of scheurtje in het middenrif, of andere redenen, zoals medicijngebruik aan ten grondslag liggen. Geef je de zorgmarkt werkelijk vrij dan zijn veel, zo niet alle ingrepen volkomen overbodig en onnodig. Laat de zorgmarkt zichzelf reguleren en laat de overheid zich beperken tot de rol van toezichthouder. We weten nu eenmaal uit jarenlange ervaringen dat als de overheid zich ergens mee gaat bemoeien dat dit gegarandeerd uit de klauwen loopt en alras onbetaalbaar blijkt te worden. En oh ja, neemt u van mij aan dat mensen in de zorg zat verdienen! En dan hebben we het niet alleen over de vaak exorbitante salarissen van medisch specialisten, managers en directeuren maar ook over de salarissen van verplegend personeel (PDF). Het is wel eens leuk geweest. Dat zorgwerkers er maar weinig van terugzien of overhouden heeft een hele andere oorzaak. En die is eveneens heel kort samen te vatten. Name-lijk de overheid. Zie daarom ook het punt ‘inkomstenbelasting’ verderop in dit artikel.

Moet de WW drastisch worden beperkt?

Mijn antwoord is klip en klaar. Nee. Als je jarenlang trouw premie hebt betaald dan past het niet om telkens weer, want dit is beslist niet de eerste keer, de verzekeringsvoorwaarden te wijzigen zonder dat de (let op!) verplichte verzekeringsnemer daar-op enige invloed uit kan oefenen. Zou willekeurig welke verzekeraar dit doen met de polissen voor willekeurig welke andere verzekering dan zegde u deze op en liep over naar de concurrent. In dit geval kan dat niet. De overheid duldt immers geen concurrentie. Werkeloos worden is geen sinecure. Je hebt al direct te maken met een fors financieel gat waarin je valt. Dat is zo groot als 30%. In een aanzienlijk aantal gevallen zelfs groter doordat er een bovengrens zit aan de hoogte van een WW uitkering. Dit terwijl u overigens wel veel meer premie betaalt als beterverdiener. 30% van je inkomen kwijtraken is al haast een onoverbrugbaar gat. Maar het kan nog erger.

Als u binnen afzienbare periode ook nog eens in de bijstand komt dan dondert u nogmaals tientallen procenten naar beneden. Daarop kunt u als normaal mens niet anticiperen. U kunt immers uw hypotheek niet zomaar opzeggen, om maar wat te noemen. Zelfs als u uw huis zou willen verkopen dan lukt dit u tegenwoordig niet eens meer binnen een jaar. Kortom, u dondert na de eerste dag werkeloosheid binnen een jaar van een redelijke welstand in pure armoede waarbij u zich normaliter geen koophuis, geen auto en een zeer karig leven kunt veroorloven. Alles waarvoor u gewerkt heeft verdampt binnen een jaar onder uw handen als u om wat voor reden dan ook even niet aan de bak komt. Dat is puur asociaal! En dat niet alleen. Mensen confronteren met zulke draconische idiotie heeft een neveneffect. En dan niet alleen voor deze mensen zelf maar ook voor de maatschappij in z’n geheel. Want reken erop dat het voor veel mensen onvermijdelijk blijkt te zijn om hun verplichtingen zo te herstructureren dat zij er zonder schulden vanaf komen. Veel mensen zullen daardoor al snel in een situatie komen waarbij men diep in de schulden raakt. Men zal derhalve aanspraak moeten maken op zaken als schuldhulpverlening, sanering en andere ellende. Dit moet door iemand opgebracht worden.

En die iemand bent u, wij en ondernemend Nederland.

Kortom, de WW beperken tot een jaar komt neer op verzekeringsfraude door de overheid. De WW beperken komt neer op asociaal overheidsbeleid. Het komt neer op mensen opzadelen met onbetaalbare schulden. Het komt ook neer op een ongekende armoedeval. Het komt neer op het feit dat de belastingbetaler op moet draaien voor de ellende die daar weer uit voortvloeit. Het komt ook neer op een gigantische kapitaalsvernietiging doordat men bijvoorbeeld gedwongen, dus tegen een onacceptabele prijs bezittingen van de hand moet doen. Het komt ook neer op een niet te overziene schadepost voor banken en ondernemers doordat hun anders zo trouwe klanten alras niet meer kunnen voldoen aan hun betalingsverplichtingen. Het is derhalve niet alleen een asociaal maar ook een rampzalig plan. Als nuchtere reken-meester moet ik een rekensommetje maken. Wat kost de WW ons en wat kost de directe of indirecte schade ons als wij daarin dramatisch ingrijpen zoals vrijwel alle partijen willen? Ik durf er alles op te verwedden dat het laatste vele malen duurder blijkt te zijn. Bovendien dient de overheid betrouwbaar te zijn. U betaalt premie en daarvoor dient men u te leveren wat afgesproken is.

Bovendien dient de overheid betrouwbaar te zijn. U betaalt premie en daarvoor dient men u te leveren wat afgesproken is..

quote auteur

Dienen we hen die in de WW raken ongemoeid te laten? Nee, en dat is ook al niet zo. Iedereen die in de WW geraakt is, en dat zullen er behoorlijk veel zijn in het laatste jaar, weet dat de voorwaarden niet mals zijn. U heeft tal van verplichtingen waaraan u dient te voldoen. Waaronder een stevige sollicitatieplicht. De partijen schetsen een beeld alsof hij/zij die in de WW raakt achterover zou kunnen leunen. Dat is beslist niet het geval. Natuurlijk heeft iedereen wat ons betreft de plicht om werk te zoeken. Maar laten we wel zijn… werken is tegenwoordig niet snel meer lo-nend. Door de nivelleringswoede van onze in wezen linkse overheid hou je als mo-daalverdiener al net zo weinig over als een bijstandstrekker. In veel gevallen is een bijstandstrekker al snel netto beter af. Dat is een schande! Als er al ergens een rem-mende werking vanuit gaat dan is dat het wel. Werken loont niet of nauwelijks meer. Er zijn tal van gezonde en normale maatregelen waarmee je werken kan stimuleren. En dat ook nog zonder werknemers en werkelozen te straffen. Namelijk het werken lonender maken voor zowel werkgevers als werknemers. Laat de uitkringen voor wat ze zijn. Verhoog zelfs de bijstand enigszins want van dat bedrag kun je nauwelijks le-ven en je lokt ook nog eens uit tot ‘belastingvrij’ bijverdienen. Maar verlaag de belastingen op werk drastisch. Zowel aan de werknemer- alsook aan de werkgevers-kant. Zo houden werkende mensen meer aan hun bruto salaris over en werkgevers kunnen meer mensen in dienst nemen omdat het ook voor hen betaalbaarder is. Reken dit eens door en we hebben al snel vele tienduizenden mensen die WEL een bijdrage leveren aan de BV Nederland, dus de schatkist. Dit zou de economie een onvoorstelbare boost geven waar wij allen, zowel uitkeringstrekker, zowel werknemers, zowel werkgevers en zelfs ondernemers wel bij zouden varen.

Één van de grootste fouten die overheden maken, zeker met een linkse inslag als in Nederland, is dat zij belastingen zien als onaantastbaar iets. Het is een ongekende zeldzaamheid dat belastingen naar beneden gaan. Ze gaan alleen maar omhoog. En als men al ergens een lastenverlichting doorvoert dan compenseert men dit door deze elders te verzwaren. En dan verzwaart men deze in de regel zo dat u per saldo altijd meer betaalt. Men leeft in de veronderstelling dat men door progressieve en hoge belastingen te eisen de economie gezonder maakt of gezond kan houden. Het tegen-deel is waar. En dat is meer dan eens bewezen. Zo is een vlaktaks veel lonender voor een overheid omdat er meer geld rond gaat. Mensen besteden immers het geld dat men heeft aan allerhande zaken. Waaronder luxegoederen, vakanties, uit eten, aanschaf van een auto, huis of wat dan ook. Je injecteert als overheid dat wat je enerzijds ‘misloopt’ in de regel rechtstreeks in de economie. Daarover heft men weer BTW en andere belastingen dus dat is een verrijking voor de schatkist. De euro die de overheid nu van u rooft komt in de regel maar eenmalig of enkele malen voor belasting in aanmerking. Kan deze euro echter vrij circuleren in de economie, dus in de zakken van de consumenten dan komt deze op z’n minst tientallen malen in aan-merking belast te worden via BTW en andere belastingen, waaronder accijns. Het is wederom een simpele rekensom. Confisqueert de overheid grote delen van uw geld dan haalt men deze uit de roulatie. Dat is in de regel een eenmalige kwestie. Kunt u uw geld, zoals men dat noemt, laten rollen en rouleert deze telkens weer in onze economie dan komt deze vrijwel onbeperkt in aanmerking voor belastbaarheid. Wat denkt u dat meer zal opleveren?

Hypotheekrente-aftrek beperken moet, maar.. dan ook een huurverhoging doorvoeren

Om te beginnen is het een kul stelling. Het ene heeft immers weinig met het andere te maken. Maar ik ga de vraag niet uit de weg. De hypotheekrente-aftrek is een ge-drocht van jewelste en moet er hoe dan ook aan. De hypotheekrente-aftrek is direct en indirect één van de grootste problemen waarmee Nederland worstelt. Het is ook het grootste probleem op de huizenmarkt. De hypotheekrente-aftrek kan verantwoordelijk gehouden worden voor de exorbitante prijsopdrijvingen op de huizenmarkt. Bovendien kost het de staat miljarden euro’s per jaar en het groeit alleen maar. De hypotheekrente-aftrek is marktverstorender dan wat dan ook. Ze is grotendeels in Nederland verantwoordelijk voor de economische crisis en de bankencrisis. Hoe we de hypotheekrente-aftrek moeten gaan elimineren zonder daarbij duizenden slachtof-fers te maken die mede dankzij deze aftrek zwaar overgefinancierd zijn zal de groot-ste uitdaging worden. Daar moet dan ook zeer zorgvuldig naar gekeken worden en over nagedacht worden. En men moet ingrijpen! Maar de koene politieke ridders die de draak die zij zelf in het leven riepen niet durven aan te vallen, die willen er hun vingers niet aan te branden en het beest te slachten.

Ik zou in eerste instantie gaan voor een oplopende beperking van de hypotheekren-te-aftrek. Ik begin met het uitsluiten van kapitale villa’s boven een bepaalde waarde. Is het niet met terugwerkende krachten dan wel met onmiddellijke ingang voor hen die een dergelijke villa willen kopen. Ook dient de hypotheekrente-aftrek op nieuw te kopen woningen beneden een bepaalde waarde fors beperkt te worden. Voorts dient de hypotheekrente-aftrek jaarlijks procentueel afgebouwd te worden zodat mensen de kans krijgen daarop te anticiperen. Maar het moet beslist geen 30 jarenplan wor-den. Ja, daardoor zal er een zeer sterke waarde correctie plaatsvinden. Dat is geen waardevermindering zoals men valselijk stelt, want de huizenprijzen staan al jaren niet meer in verhouding tot de werkelijke objectieve waarde van het object. Ik denk inderdaad dat de huizenprijzen kelderen. Op termijn zelfs zeer sterk. Maar er is geen andere keuze.

Het zal anderzijds zeer gunstige neveneffecten hebben. De collectieve hypotheekschuld die nu zo’n € 600 miljard bedraagt zal sterk afnemen.

quote auteur

Het zal anderzijds zeer gunstige neveneffecten hebben. De collectieve hypotheekschuld die nu zo’n € 600 miljard bedraagt zal sterk afnemen. En dat is zeer gunstig. Niet in de laatste plaats omdat het bedrag dat de overheid jaarlijks uit-geeft aan dit monster evenredig zal afnemen. Daarbij zullen huizen weer betaal-baarder en dus bereikbaarder worden voor meer mensen. Daar gaat een correctieve werking vanuit die wederom zeer gunstig zal uitpakken voor de overheid maar ook voor bouwbedrijven. De vraag zal namelijk niet alleen herstellen maar eveneens ex-plosief toenemen.

De huren in Nederland zijn direct gekoppeld aan de huizenwaarde. De waarde van deze huurhuizen zal derhalve eveneens sterk dalen. Hierdoor is het volstrekt onnodig om de huurprijzen, zeker in de sociale sector op te drijven tot een onbetaalbaar ni-veau. In de nabij toekomst mogen wij daardoor zelfs huurverlagingen tegemoet zien. Ja, het gaat pijn doen. Behoorlijk veel pijn zelfs. Maar, zeker op termijn, zal deze pijn verzacht worden door alle voordelen die hieruit voortvloeien. De hypotheekrente-af-trek ongemoeid laten zal pas pijn gaan doen. En dan niet eens op termijn maar in de zeer nabije toekomst wanneer ingrijpen gewoonweg onvermijdelijk gaat worden en alleen met de botte bijl plaats kan vinden. Overigens wijs ik u op de volgende stelling. Daarin kom ik nog terug op de hypotheekrente-aftrek. Want er zijn manieren om de pijn te verzachten en de overbruggingsperiode soepeler te laten verlopen.

 

Het is onvermijdelijk dat mensen met hogere inkomens meer inkomstenbelasting gaan betalen?

Ook in deze kies ik een geheel eigen koers. Mijn koers inzake de inkomensbelasting hangt nauw samen met de andere punten. Het ene bewerkstelligen maakt het andere mogelijk. Dat leg ik uiteraard uit. Maar eerst mijn visie op de stelling: Nee, ik vind inkomensbelasting verhogen voor ongeacht wel tarief en welk inkomen dan ook volstrekt onwenselijk. Waar ik op termijn naartoe wil is een vlaktaks van maximaal 25%. Dat kan natuurlijk niet zomaar. Je zult het ene langzaam op moeten bouwen en het andere langzaam af moeten bouwen. Je kunt voor veel mensen, veruit de meeste mensen, het langzaam wegvallen van de hypotheekrente-aftrek compenseren door hen een belastingvoordeel te gunnen inzake de inkomstenbelasting. Je zou zelfs de afbouw van de hypotheekrente-aftrek procentueel tot heel ver synchroon kunnen la-ten lopen met het afbouwen van de inkomstenbelasting. Natuurlijk komt er op zeker moment een break even point, en zelfs in een later stadium dat de twee uit de pas gaan lopen met elkaar. Maar dan ben je al wat jaren verder waardoor je hierop hebt kunnen anticiperen. Het zou geen gekke suggestie zijn om mensen vanuit overheidswege dan wel via onafhankelijke gesubsidieerde adviseurs te begeleiden bij dit pro-ces. Dat ben je de burgers in wezen ook schuldig.

De reden dat ik tegen welke verhoging, en juist voor een verlaging van de inkomstenbelasting ben, heeft alles te maken met het feit dat wij van het absurde nivelleringsysteem af moeten. Dat is eveneens een draak, een rode in dit geval, van een in-greep die vele duizenden banen kosten. En dat niet alleen. Het kost ook miljarden euro’s. Om te beginnen trek je met belastingen altijd geld weg uit de economie. Want laten we wel zijn, zodra een euro bij de overheid terecht komt is deze niet meer vrij besteedbaar en gaat op aan de alsmaar groeiende overhead. Voor de verdere logica hierachter verwijs ik graag naar mijn woorden onder het kopje ‘WW beperken’ (vanaf alinea 9). Daarin zet ik uiteen waarom je moet zorgen dat burgers meer te besteden hebben van hun zuurverdiende loon en waarom geld dat via deze vorm van gelegali-seerde diefstal door de overheid, ook wel belastingen genoemd, in wezen dood geld is. Er is nog een reden waarom hogere inkomstenbelastingen desastreus zijn en mil-jarden euro’s kosten in plaats van dat het de staat in werkelijkheid oplevert. Werken is namelijk voor het merendeel van de mensen niet lonend meer. Met een bijstands-uitkering hou je tegenwoordig netto net zoveel, niet zelden zelfs meer, besteedbaar over als iemand met een modaal inkomen door werk. Dat is een grote schande en ontneemt mensen de lust om te werken of vanuit een werkeloosheidssituatie actiever naar werk te zoeken.

Je kunt zelfs zeggen dat je zwaar genaaid wordt door de overheid als je na enkele maanden in een uitkeringssituatie weer aan de slag gaat voor een bijna of modaal salaris. Je moet dan immers alle subsidies die je ontving (huursubsidie, kinderkorting, zorgtoeslag, enzovoort) weer terugbetalen in het volgende jaar. Daardoor ben je niet alleen gedurende het lopende jaar maar ook nog eens gedurende het volgende jaar zwaar het haasje en duik je onder een acceptabel inkomensniveau die daardoor al snel onder de armoedegrens en zeer zeker onder het bijstandsniveau uitkomt. Wer-kelozen kosten de staat, dus eigenlijk u en ik als belastingbetalers, vele miljarden per jaar. Niet alleen voor wat betreft het betalen van de uitkeringen maar zeer zeker ook inzake het verlies van arbeidskapitaal en productiecapaciteit, enzovoort. Het is dus zaak dat we werken weer lonend maken aan de ene kant en betaalbaar maken aan de andere kant. Nu heb ik het CPB niet tot mijn beschikking, maar iedere verstandige econoom kan u vertellen dat een vlaktaks veruit de meest wenselijke situatie is. Niet alleen voor de werknemers maar zeer zeker ook voor de overheid en haar economie. Men hoeft immers minder of nagenoeg niets meer te subsidiëren want men heeft daarvoor zelf de nodige middelen. Als dan ook de huur en huizenprijzen dalen dan zijn we daar ook weer minder aan kwijt. Dat scheelt miljarden aan huursubsidie en hypotheekrente-aftrek. En zo kan ik nog tientallen andere positieve effecten opnoemen.

Wat daarbij de belangrijkste zijn is dat de overheid, dus ook u als de financiers van de overheid, niet alleen heel veel geld in de zak kan houden, maar dat de overheid via allerhande wegen meer geld in het laatje krijgt. Want daar waar geld kan rollen rolt het via normale belastingen zoals BTW en accijns zo weer de staatskas in. Ver-standige economen kunnen u voorrekenen dat dit per saldo veel meer is dan men nu weet te incasseren met het tot op het bot uitknijpen van haar burgers. Met deze maatregelen verhogen wij het levensgeluk van de burgers van Nederland drama-tisch. Want geld maakt wel degelijk gelukkig. Hoe dan ook maken geldzorgen, en wie heeft die tegenwoordig nou niet, wel ongelukkig. Moeten dubben voor je armoedige leventje kost gewoon energie die je anders en veel positiever kunt gebruiken. Het kost stress die je anders niet hebt. Je hebt meer geld om je te ontspannen, leuke din-gen te doen, je goed te voeden, te kleden en ook te wonen. Gaat u er maar vanuit dat dit direct dan wel indirect weer een gigantische besparing in de zorgkosten gaat opleveren.

Algemeen en ter afsluiting

Ik besef best wel dat al mijn plannen behoorlijk ingrijpend zijn en deze niet van de ene dag op de andere dag te realiseren zijn. Ze zijn echter strikt noodzakelijk want iedereen kan zien dat het huidige systeem op instorten staat. In wezen is het slechts een kwestie van tijd. Men vult tegenwoordig niet alleen op micro (gezin) maar ook op macroniveau (staat) het ene gat met het andere. Men pompt geld rond alsof het wa-ter is maar telkens weer met een ruime bocht langs de in potentie zeer vruchtbare akkers. We zullen er ergens mee moeten beginnen. Nog liever vandaag dan morgen. Dat gaat echter betekenen dat er onder het volk en zeer zeker in de politiek een in-grijpende verandering plaats zal moeten vinden in het denken. Want iedereen draaft vrolijk mee en door op het geroffel vanuit Den Haag maar te weinig mensen houden de logica van dit alles werkelijk tegen het licht. Want klopt het allemaal wel wat ze ons vanuit Den Haag op de mouw spelden? Is het allemaal te wijten aan dat ver-foeide kapitalisme zoals links ons telkens wil voorhouden of zijn zij, de overheid het juist die met hun interventies een vicieuze cirkel hebben gebouwd waaruit men u niet wenst te laten ontsnappen? En wat is uiteindelijk het doel van deze vicieuze cirkel? Nou daar kan ik kort over zijn. En kort is het juiste woord in deze. Men wil ons kort houden. Meer geld en meer middelen is meer vrijheid en minder afhankelijkheid van de overheid. Dus minder macht over het volk. Denkt u daar nu eens even over na.

 

dit artikel werd 3279 maal gelezen