1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

Over 'Lissabon'..:

  • Lissabon VIII Vergelijkingen Verdrag van Lissabon: vergelijkingen t.o.v. de oorspronkelijke Europese Grondwet - Hoofdinhoud

    Het Verdrag van Lissabon waarover de Europese regeringsleiders het in juni 2007 eens werden, komt op een groot aantal punten overeen met de Europese grondwet uit 2004.
    Er zijn echter ook belangrijke verschillen, waardoor het Verdrag van Lissabon zich volgens de Raad van State "kenmerkend onderscheidt van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa". Hieronder worden een aantal belangrijke verschillen en overeenkomsten op een rij gezet.

    1.Verschillen
    -Het Europese volkslied en de Europese vlag worden niet meer genoemd.
    -De taken van de Europese Commissie worden duidelijker afgebakend: publieke diensten
    (zoals volkshuisvesting, sociale  zekerheid en gezondheidszorg) vallen niet onder de interne markt. Lidstaten houden dus
    een ruime bevoegdheid op die terreinen.

    -Het Handvest van de Grondrechten is uit de tekst gehaald.
    Maar er is wel een verwijzingsregeling opgenomen naar het handvest, waardoor het juridisch bindend blijft (al kunnen landen ervoor kiezen niet mee te doen: de 'opt-out' - het Verenigd Koninkrijk en Polen willen dat).

    -Nationale parlementen krijgen een zogenaamde 'oranje kaart': als meer dan de helft van alle nationale parlementen vindt dat een voorstel van de Europese Commissie  in strijd is met het subsidiariteitsbeginsel, dan moet de Commissie het voorstel heroverwegen en besluiten of zij het voorstel intrekt, aanpast of handhaaft.
    In dat laatste geval moet de Commissie duidelijk motiveren waarom zij vindt dat er geen strijd is met het subsidiariteits-beginsel. Zet de Commissie dan alsnog door, dan kan de Raad van Ministers met 55% van de stemmen, of een meerderheid in het Europees Parlement i, besluiten het voorstel niet te behandelen.

    -Er komt geen Europese minister voor Buitenlandse Zaken (zoals voorgesteld in de grondwet).
    Wel blijft de Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid (GBVB) bestaan; deze gaat echter niet alleen deel uitmaken van de Raad van Ministers, maar ook van de Europese Commissie,

    -De bepaling uit de Europese Grondwet dat Europese regelgeving voorgaat boven nationale wetgeving, is vervallen.
    De jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie dat Europees recht voorrang heeft boven nationaal recht blijft onaangetast.

    -Er wordt nu (in een voetnoot van het Verdrag van Lissabon) verwezen naar de ' Criteria van Kopenhagen ', essentiële zaken waar kandidaat-lidstaten aan moeten voldoen. Dit was een verzoek van Nederland om de drempel voor nieuwe lidstaten te verhogen.

    -Er komt een speciale solidariteitsclausule die stelt dat de EU-lidstaten elkaar helpen bij energiecrises
    ‘Het Europees Parlement heeft medebeslissingsrecht gekregen over de landbouwuitgaven de grootste uitgavenpost van de EU, structuurfondsen, handelsbeleid en deels voor justitie, migratie en politiezaken. Dat wil zeggen dat het ook op die terreinen net zoveel inspraak krijgt als de Raad van Ministers en voorstellen kan blokkeren. Het parlement wordt daardoor mede-wetgever.’
    quote auteur

    -De huidige rechtsinstrumenten blijven bestaan: richtlijnen, verordeningen, beschikkingen etc. De Europese grondwet stelde voor deze te vervangen door Europese wetten en kaderwetten.

    -De doelstelling uit de Grondwet om tot een volledig vrije markt te komen waarin geen ruimte meer is voor protectionisme van nationale industrie, is geschrapt. Het tegengaan van concurrentievervalsing als doel van de Europese Unie is verhuisd van het verdrag zelf naar een protocol.

    2.Gelijk gebleven
    De volgende voorstellen maakten al deel uit van de Europese Grondwet, en zijn overgenomen in het Verdrag van Lissabon. Let wel: in deze gevallen is wel sprake van een wijziging ten opzichte van de huidige situatie.

    -Nationale parlementen krijgen een zogenaamde 'gele kaart': als 1/3 van de parlementen vindt  dat iets beter nationaal dan Europees kan worden geregeld, moet de Commissie haar  voorstellen opnieuw bekijken, eventueel aanpassen en duidelijk maken waarom een voorstel nodig is.

    -Het Europees Parlement heeft medebeslissingsrecht gekregen over de landbouwuitgaven de grootste uitgavenpost van de EU, structuurfondsen, handelsbeleid en deels voor justitie, migratie en politiezaken.
    Dat wil zeggen dat het ook op die terreinen net zoveel inspraak krijgt als de Raad van Ministers en voorstellen kan blokkeren. Het parlement wordt daardoor mede-wetgever.

    -De Europese Commissie  wordt kleiner: zo groot als 2/3 van aantal lidstaten, dat wil zeggen nog maar 18 in plaats van 27 eurocommissarissen. Landen krijgen per toerbeurt een eurocommissaris. Dit zou in 2014 moeten ingaan maar in het Verdrag van Lissabon staat dat dat misschien verder wordt uitgesteld.

    -Nu wordt er in de Raad van Ministers gestemd met gewogen stemmen (elk land heeft een aantal punten, een minimum aantal punten is nodig om een voorstel goed te keuren).
    Dat wordt veranderd; als 55% van de lidstaten (ten minste 15) die 65% van de Europese bevolking vertegenwoordigen vóór stemmen, is het besluit aangenomen. Dat betekent dat het makkelijker wordt om voorstellen goedgekeurd te krijgen. Deze nieuwe regeling geldt pas vanaf 1 november 2014 (dit is overigens de hoofdregel; er zijn uitzonderingen)
    -De Europese Raad (de regeringsleiders) krijgt een vaste voorzitter met een zittingsduur van 2,5 jaar. (Nu rouleert het voorzitterschap elk half jaar.

    -Een miljoen burgers uit de EU kunnen de Europese Commissie vragen een voorstel te maken  over een bepaald onderwerp.

    -Het veto op het gebied van asiel- en migratiebeleid en justitiële samenwerking vervalt: één land kan dan niet langer een besluit blokkeren. Nederland dus ook niet. Het Europees  Parlement en de Europese Commissie mogen op deze terreinen ook gaan meebeslissen.
    Voor defensiebeleid, buitenlands beleid, en het vaststellen van de begroting blijft het veto bestaan.

    -Er is uitdrukkelijk opgenomen dat lidstaten uit de EU mogen stappen.

    -

    {jpageviews 00 right}




  • Lissabon VII Samenvatting De Europese Grondwet verpakt in het Verdrag van Lissabon..

    VII)

    We zullen ons moeten afvragen hoe het toch mogelijk is dat er zoveel steun is voor dit verdrag, van de meerderheid van de politici, zowel links als rechts, uit alle lidstaten, onder het motto dat dit verdrag een nieuw tijdperk van algemene welvaart zal inluiden. Dáár zal niets van terechtkomen! Met name dankzij het feit dat de belangen van de burger worden verpletterd onder die van de grote bedrijven (vooral de "multinationals").

    Uiteraard mogen we ook de "politiek correcte" censuur van de meeste media "bedanken" voor het merendeels onderbelicht blijven van de schaduwzijden van dit verdrag.
    Dat nodigt ons uit om na te denken over de vraag: in hoeverre verdedigen en vertegenwoordigen zij een democratisch systeem?

    Maar wellicht moeten we in de eerste plaats nadenken over de vraag of we op Europees niveau werkelijk een grondwet wensen die verder gaat dan een eenvoudige regeling m.b.t. het beroemde "vrije verkeer van goederen en personen" (d.w.z.toegestaan en niet belast) tussen lidstaten, en een eenvoudige verklaring m.b.t. internationale solidariteit. En als het antwoord op die vraag "ja" is, dan moeten we ons afvragen hoe een Europese regering en grondwet te organiseren die waarlijk rechtvaardig zijn voor allen, in plaats van aan de grote bedrijven middelen en voorzieningen te geven die van het volk zijn (zoals gebeurt dankzij talloze gedwongen privatiseringen) en gedwongen te zijn om beroep te doen op particuliere bedrijven voor het bieden van sociale diensten (namens de "vrije" markt),en i.p.v. -voor alles- de  verworvenheden van een volk te vernielen, dat er zo lang over heeft gedaan die te bereiken...

    Er zijn beslist ook enkele positieve zaken te vinden in dit grondwetverdrag, maar jammer genoeg dienen die in de meeste gevallen vooral om de hoofdzaak te camoufleren: het feit dat dit verdrag een dictatuur van de grote bedrijven en het grote kapitaal mogelijk maakt en dat, ook al wordt dit verdrag door menigeen "liberaal" genoemd, het zwaar de draak steekt met de rechten en vrijheden van de individuele burger.

    In een toespraak op 9 november 2010 verklaarde de kampioen handen schudden Van Rompuy dat het tijdperk van onafhankelijke landen voorbij is en noemde Eurosceptici een gevaar voor de vrede. “Het idee dat landen nog op zichzelf kunnen staan is een leugen” aldus de Belg die een groot voorstander is van een Europese superstaat en de vloer aanveegt met iedereen die hier sceptisch tegenover staat. Hij zegt dat in de ogen van Brussel het idee van een nationale staat binnen de grenzen van Europa geen bestaansrecht meer heeft. Van Rompuy deed zijn omstreden
    uitlatingen in het kader van de 21e verjaardag van de val van de Berlijnse muur.
    “Wij moeten samen strijden tegen het gevaar van het nieuwe Euroscepticisme”.Hij vergeleek de kritiek op Europa met angst dat op haar beurt zou kunnen leiden tot egoïsme, nationalisme en uiteindelijk oorlog. Mocht het in Europa inderdaad tot oorlog komen, dan moeten de daders in Brussel gezocht worden en niet onder de critici van deze kliek.


    (compilatie samengesteld uit vele publicatie's op het internet)
  • Lissabon VI De Europese Grondwet verpakt in het Verdrag van Lissabon..

    VI)

    Tot besluit wordt opgemerkt dat deze problematiek enkel bestaat dankzij de abominabele wetgeving op dit gebied.
    Een wettelijk vastgestelde maximale tijdsduur zou niet werkelijk nodig hoeven te zijn. Als er eenvoudigweg een universeel Europees wettelijk minimumloon zou worden vastgesteld (hetgeen door het verdrag expliciet onmogelijk wordt gemaakt, zie bovenstaande paragraaf) en men zou bepalen dat hoe meer uren men werkt dan de basis van 35 (of 40) uur, hoe hoger het salaris per uur wordt (dat dan gaandeweg substantieel toeneemt), dan zou dat terstond op uiterst doelmatige wijze het uitbuiten door bedrijven van misdeelde bevolkingsgroepen tegengaan, terwijl het ook nog eens de werkgelegenheid zou bevorderen...!

    • Uit naam van "de vrede en de internationale veiligheid" maakt dit verdrag het mogelijk om maatregelen op te leggen op elk gebied, politiek, wettelijk, of sociaal, zonder dat daarbij een plaats is gegeven aan de rechten van burgers, of democratische procedures in het algemeen. Zonder in te gaan op de details van één en ander,zij verwezen  naar deel III, en in het bijzonder naar de artikelen III-131, III-258, III-261,
    III-278, III-292, III-293, III-294, III-295.

    • Onder het voorwendsel van "consumentenbescherming", zie de artikelen III-235 en III-278 (4), zal men een beleid kunnen opleggen dat personen zal verbieden zelf geheel vrijuit te kiezen om bepaalde alternatieve medische behandelingen te volgen, of legaal bepaalde voedingssupplementen (vitaminen, enzymen, mineralen, kruiden, e.d.) aan te schaffen, zelfs als het nut en de werking van die behandelwijzen en voedingssupplementen in de praktijk al ruim gebleken is.
    Indien zulks niet is "bewezen" volgens quasi-wetenschappelijke normen die vastgesteld zijn in diverse dienstenrichtlijnen, dan zal er een verbod op gelden (zoals wordt bepaald in de dienstenrichtlijn 2002/46/EC, dat recentelijk "ongeldig" is verklaard door de Advocaat-generaal van het Europese hof van justitie, hetgeen echter absoluut geen bindende beslissing is), hetgeen met name de grote farmaceutische bedrijven begunstigt, ten koste van kleine ondernemingen en gezondheid van de Europese burgers.
    Het zij opgemerkt dat, i.p.v. vast te stellen dat burgers de mogelijkheid wordt geboden alle beschikbare noodzakelijke informatie over dergelijk behandelmethoden en voedingssupplementen te vinden, de Europese regering verkiest als censor op te treden.
    Wat is er geworden van de bekende garantie op "vrij verkeer van diensten en goederen"...?

    Ze bestaat, vast, maar ook nu weer: niet voor iedereen...

    Daarentegen, in plaats van burgers en het milieu te beschermen tegen de gevolgen van (het merendeel van de) genetisch gemodificeerde organismen, die beslist vernietigend en ziekmakend zullen zijn, zal het verdrag bedrijven die dergelijke organismen verkopen vrij spel geven, dankzij het feit dat dit verdrag zodanig is opgesteld dat het willekeurige toepassingen mogelijk maakt van principes die in beginsel al slecht gedefinieerd zijn...
    ‘Wat is er geworden van de bekende garantie op "vrij verkeer van diensten en goederen"...? ’
    quote auteur

    • Ter besluit, een laatste voorbeeld. In artikel II-70, met de titel "De vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst", wordt bepaald: "Eenieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst. Dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst en overtuiging te veranderen en de vrijheid, hetzij alleen, hetzij met anderen, zowel in het openbaar als privé, zijn godsdienst te belijden of zijn overtuiging tot uitdrukking te brengen in erediensten, in onderricht, in de praktische toepassing ervan en in het onderhouden van geboden en voorschriften."

    Echter, artikel I-52, met de titel "De status van kerken en van niet-confessionele organisaties" bepaalt: "De Unie voert een open, transparante en regelmatige dialoog met die kerken en organisaties [die nationaal erkend zijn], onder erkenning van hun identiteit en hun specifieke bijdrage."

    Het gevolg van deze bewoording is, dat dankzij dit verdrag religieuze organisaties het recht krijgen dat men rekening houdt met hun standpunt (het recht/de vrijheid "zijn godsdienst te belijden", zowel "openbaar als privé", en het recht op het voeren van een "dialoog").

    Dit betekent in essentie niets meer en niets minder dan het EINDE VAN DE SCHEIDING VAN KERK EN STAAT, aangezien het artikel op geen enkele wijze beperkingen vaststelt met betrekking tot die "dialoog".
    Moeten wij in deze artikelen de voorbereidingen zien voor een nieuwe wereldreligie en een religieuze totalitaire wereldregering die wereldwijd haar religieuze en filosofische overtuigingen zal kunnen opleggen?
    ‘Dit betekent in essentie niets meer en niets minder dan het EINDE VAN DE SCHEIDING VAN KERK EN STAAT, aangezien het artikel op geen enkele wijze beperkingen vaststelt met betrekking tot die "dialoog". ’
    quote auteur

    Want ook al garandeert artikel II-70 de "vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst", en bepaalt artikel I-52 dat de "status van kerken en van niet-confessionele organisaties" zal worden gerespecteerd, men kan niet in alle gevallen alle partijen tegelijk van dienst zijn, en er zal dus altijd een religieuze of filosofische groepering zijn die talrijker of beter geïntegreerd is dan alle anderen. Het gevolg daarvan zal zijn dat de opvattingen van die groepering het overheidsbeleid zullen overheersen.

    Op dezelfde wijze heeft men inmiddels in bepaalde landen (zoals Frankrijk en onlangs ook in Hongarije (zie een topic daarover van de redactie van Tref.eu)) wetten aangenomen die erop gericht zijn de activiteiten te verbieden van bepaalde groeperingen die over het algemeen op volkomen willekeurige wijze het etiket "sekte" opgeplakt krijgen, terwijl deze benaming angstvallig wordt vermeden voor gevestigde religies zoals het Christendom, het Judaïsme, en de Islam,en die onderwijl elke groepering die alternatieve filosofieën (religieus of atheïstisch) in de praktijk brengt, in hun bestaan bedreigen.

    Al met al doen deze artikelen niets minder dan vast te stellen dat, als het om vrijheid van denken, geloof en leefwijze gaat, het "recht van de sterkste" geldt.
    Ook al geldt voor ieder mens dat deze een filosofie of religie toepast of belijdt, kan het niet worden toegelaten dat een wetgeving en de toepassing ervan op exclusieve wijze beïnvloed worden door dergelijke stromingen. Wetten en de toepassing ervan dienen dusdanig op objectieve wijze rechtvaardig te zijn dat een dergelijke invloed slechts overbodig zou zijn...

    {jpageviews 00 right}




  • Lissabon V De Europese Grondwet verpakt in het Verdrag van Lissabon.
    V)

    In dit verdrag gaat het er dus absoluut niet om een menselijk en waarlijk solidair systeem te garanderen, hetgeen u al had begrepen bij het analyseren van hoe de term "toegang" is gebruikt in artikel II-94. De verontrusting is dus volkomen terecht.
    Dit verdrag zal noodgedwongen, vroeg of laat, tot erbarmelijke sociale omstandigheden leiden.

    • Onder de titel "Het verbod van kinderarbeid en de bescherming van jongeren op het werk" wordt in werkelijkheid het recht gegeven kinderen van 13 jaar en ouder te werk te stellen; en onder bepaalde voorwaarden ook jongere kinderen, dankzij een spel met woorden en aangehechte bepalingen dat zowel vernuftig als sluw is.
    Het artikel stelt: "de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces mag niet lager zijn dan de leeftijd waarop de leerplicht ophoudt." Maar in de dienstenrichtlijn 94/33 wordt bepaald (vertaald uit het Frans, geen officiële vertaling): "Lidstaten mogen, wettelijk of reglementair, de voorziening treffen dat kinderarbeid niet verboden is:
    a) voor kinderen die activiteiten uitoefenen waar op gedoeld wordt in artikel 5 [zgn. "culturele" activiteiten];
    b) voor kinderen van minstens 14 jaar die werken binnen het kader van een opleiding of stage, voor zover die arbeid geschiedt in overeenstemming met de voorwaarden die door de gezaghebbende autoriteit zijn gesteld.
    c) voor kinderen van minstens 14 jaar die lichte arbeid verrichten waar niet op gedoeld wordt door artikel 5; lichte arbeid dat niet valt onder artikel 5 mag desalniettemin worden uitgevoerd door kinderen van tenminste 13 jaar, beperkt tot een maximaal aantal uren per week en voor bepaalde soorten arbeid, zoals bepaald door nationale wetten."

    M.a.w.: het tewerkstellen van kinderen van minder dan 13 jaar oud zal worden toegestaan, als het om "culturele" activiteiten gaat, en het zal worden toegestaan voor kinderen van minstens 13 jaar, als het gebeurt binnen het kader van een "opleiding". Uiteraad wordt noch door het verdrag, noch door deze dienstenrichtlijn bepaald aan wat voor normen en kwaliteitseisen dergelijke "culturele" activiteiten en "opleidingen" moeten voldoen.

    In ieder geval zal het worden toegestaan om kinderen van 14 jaar en ouder full-time te doen werken, aangezien dat de leeftijd is waarop "de leerplicht ophoudt". Op het ogenblik gelden de volgende minimumleeftijden om te mogen werken: in Nederland 16 jaar (13 jaar onder uitzonderlijke voorwaarden, met een maximum van 2 uur per dag en 12 uur per week), in België 18 jaar (15 jaar onder uitzonderlijke voorwaarden, met een maximum van 20-22 uur per week), en in Frankrijk 18 jaar (14 jaar onder uitzonderlijke voorwaarden, enkel in vakanties van minstens 14 dagen, en 16 jaar onder uitzonderlijke voorwaarden).

    • Artikel II-74, "Het recht op onderwijs" stelt: "Eenieder heeft recht op onderwijs en op toegang tot beroepsopleiding en bijscholing." Hier schuilt er mogelijk een probleem in het woord "onderwijs", dat in de Engelse en Franse versies van de grondwet wordt vertaald met het woord "education", wat ook staat voor "opvoeding", en de mogelijkheid geeft een en ander op een manier op te vatten die veel verder gaat dan het kader van schoolonderwijs en het bijv. mogelijk kan maken ouders verantwoordelijk te stellen voor delinquent gedrag van hun kinderen, dientengevolge de ouders uit de ouderlijke macht te zetten en hun kinderen in willekeurige centra en opleidingen te plaatsen, een praktijk die we in bepaalde landen meer en meer zien toegepast worden en die wettelijk gesteund zal worden door artikel II-66 (zie hierboven) dat het mogelijk maakt kinderen in hechtenis te nemen om "toe te zien" op de opvoeding.

    Artikel II-74 maakt het ook mogelijk om op willekeurige wijze te beslissen dat bepaalde onderwijsvormen niet als dusdanig gelden, hetgeen in eenzelfde soort praktijk kan resulteren, ondanks dat het artikel stelt dat ouders het recht hebben "om zich voor hun kinderen te verzekeren van het onderwijs en de opvoeding die overeenstemmen met hun godsdienstige, hun levensbeschouwelijke en hun opvoedkundige overtuiging".

    • Kort samengevat, zonder op een overvloed van details in te gaan: het verdrag zal aan grote bedrijven alle middelen geven om vrijwel ongehinderd door sociale wetgeving hun gang te gaan, en beperkt zich op sociaal gebied voornamelijk tot het vermijden van bepaalde excessen die zouden kunnen ontstaan van de kant van bedrijven, wellicht vooral met de bedoeling wantoestanden te vermijden die zouden kunnen ontstaan vanwege een massale volksopstand (alhoewel...). Ook al wordt de schijn gewekt dat bepaalde artikelen vaststellen dat bedrijven op sociaal gebied bepaalde verplichtingen zullen hebben (zoals het aannemen en ontslaan van werknemers op een billijke manier, werkomstandigheden die rechtvaardig en veilig zijn, enz...), in werkelijkheid wordt aan de bedrijven alle middelen gegeven om die te omzeilen dankzij dienstenrichtlijnen zoals 98/59, 94/45 et 89/391, of de inmiddels beruchte en gevreesde "Bolkestein" dienstenrichtlijn (SEC (2004) 21). De "Bolkestein" dienstenrichtlijn, die in bepaalde landen grote ophef heeft veroorzaakt, is er een schrijnend en cynisch voorbeeld van, aangezien het in de oorspronkelijke vorm o.a. de mogelijkheid geeft mensen uit de ene lidstaat in een andere lidstaat te laten werken, waarbij dan echter volstaan kan worden met het volgen van de wetten van de oorspronkelijke lidstaat.
    ‘De "Bolkestein" dienstenrichtlijn, die in bepaalde landen grote ophef heeft veroorzaakt, is er een schrijnend en cynisch voorbeeld van, aangezien het in de oorspronkelijke vorm o.a. de mogelijkheid geeft mensen uit de ene lidstaat in een andere lidstaat te laten werken, waarbij dan echter volstaan kan worden met het volgen van de wetten van de oorspronkelijke lidstaat. ’
    quote auteur
    In de praktijk zal dit kunnen betekenen dat men in relatief rijke lidstaten arbeiders laat werken uit arme lidstaten, waar het minimumloon tot aan minder dan de helft kan zijn dan dat van rijke(re) lidstaten. Ook al is er toegezegd dat de richtlijn zal worden aangepast, hoofdzakelijk in een poging een afwijzing van het verdrag te vermijden bij diverse referenda zoals in Nederland en Frankrijk, toont de richtlijn duidelijk welke mentaliteit achter de Europese wetgeving steekt, aangezien ze niets meer doet dan heel nauwkeurig de principes ervan toe te passen, op een wijze die volkomen samenhangend is.
    Geconcludeerd kan worden dat, ook al wordt de richtlijn gewijzigd (waar sterk aan getwijfeld mag worden), ze uiteindelijk toch weer opnieuw zal worden ingebracht op de een of andere wijze, aangezien het verdrag, in de huidige vorm, dat eist.

    Een ander schrijnend voorbeeld is het feit dat dit verdrag bedrijven zal toestaan om werknemers veel langer te doen werken dan 48 uur per week, tot aan maar liefst 65 uur, en zelfs meer, ondanks dat artikel II-91 van het verdrag bepaalt: "Iedere werknemer heeft recht op een beperking van de maximumarbeidsduur." De list bestaat erin dat niet wordt vermeld wat die maximumarbeidsduur precies moet zijn! Dankzij de dienstenrichtlijn 93/104 uit 1993, is momenteel de maximumarbeidsduur vastgesteld op 48 uur per week. Maar de Engelsen hebben een uitzondering afgedongen, in de vorm van een "opt out", die toestaat dat Britse bedrijven van hun werknemers eisen dat ze hun recht op een maximumarbeidsduur opgeven en accepteren om langer dan 48 uur per week te werken. Ook al wordt gesteld dat deze keus volstrekt vrijwillig dient te zijn, is het niet moeilijk om voor te stellen wat de gevolgen zullen zijn tijdens periodes van grote werkeloosheid. Op het ogenblik wordt door de Europese Commissie gewerkt aan het veranderen van de richtlijn uit 1993, waarbij wordt geprofiteerd van het toetreden van 10 Centraal-Europese landen, om de "opt out" clausule algemeen
    geldend te maken voor alle werknemers van de EU... De maximumarbeidsduur zal dan kunnen worden verhoogd tot 65 uur per week. [noot: op 11 mei 2005 werd door het Europese Parlement gestemd over een tekst die zou moeten leiden tot het verwijderen van de “opt out” mogelijkheid, maar dezelfde tekst stelt een versoepeling van het
    berekenen van het gewerkt aantal uren in, waardoor uiteindelijk nu in ALLE lidstaten het mogelijk zal zijn mensen onredelijk lang te laten werken, want ook al wordt de tijdsduur per werkgever beperkt, het is nog altijd mogelijk voor iemand om meerdere werkgevers te hebben, en meer en meer mensen zullen zich gedwongen zien meerdere banen te hebben om rond te komen.
    Overigens kan het resultaat van deze stemming alsnog worden teruggedraaid door de Europese Comissie en de Raad van ministers.



    {jpageviews 00 right}




  • Lissabon IV De Europese Grondwet verpakt in het Verdrag van Lissabon.
    IV

    • 3/4e van de tekst van het verdrag bestaat uit de 321 artikelen van Deel III (van in totaal 448 artikelen) die hoofdzakelijk handelen over de politieke en economische praktijk in de EU (de titel van het 3e deel is "Beleid en Werking van de Unie", waarmee op handige wijze het woord "economie" wordt vermeden). Normaliter heeft politiek, in z'n algemeen, niets te zoeken in een constitutie. Van een constitutie wordt verwacht dat ze zo is verwoord dat er verschillende soorten politiek mee kan gevoerd worden, bijvoorbeeld een "linkse", "rechtse", of "ecologische" politiek. Zonder op de relevantie van deze begrippen in te gaan, het is een feit dat het voorgestelde verdrag dergelijke varianten onmogelijk maakt, aangezien het enkel een zgn. "liberale" politiek toelaat, op een wijze die in het bijzonder de grote bedrijven en grote vermogens bevoorrecht. In plaats van te spelen met woorden en te spreken van een "grondwet", zou het juister zijn om te spreken van een "politiek contract", of eenvoudigweg "contract", gezien de vele regels die het geeft op het gebied van de economie, waarbij opmerkelijk veel macht wordt  weggegeven aan de grote bedrijven. Naast de voorbeelden die hieronder worden belicht, zal ik hier slechts het voorbeeld van artikel III-181 noemen, dat de centrale banken van lidstaten verbiedt "voorschotten in rekening-courant of andere kredietfaciliteiten te verlenen aan instellingen, organen of instanties van de Unie, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke lichamen of openbare bedrijven van de lidstaten, of rechtstreeks van hen schuldbewijzen te kopen." M.a.w.: deze "grondwet" verplicht de regeringen van de lidstaten enkel leningen af te sluiten bij particuliere banken, uiteraard tegen woekerprijzen die betaald zullen worden door de burgers...
    • Dit verdrag zal middels artikel III-210, nummer 2, paragraaf b, expliciet verbieden dat de sociale wetgevingen van de onderlinge lidstaten op elkaar worden afgestemd (zoals bv. zou kunnen gebeuren voor een Europees wettelijk minimumloon) door te stellen dat in de Europese kaderwetten "wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen, dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd." In wezen zal het resultaat van artikel II-209 zijn dat het minimumloon steeds lager zal worden (relatiefgezien, dan).
    • Wat veel mensen terecht grote zorgen baart, is dat dit verdrag het socialezekerheidsstelsel ernstig kan aantasten (sociale diensten, werkloosheidsuitkeringen, pensioenen, arbeidsongeschiktheidsuitkeringen, kinderbijstand, etc...). Vele prominente politici die voorstanders zijn van het verdrag proberen via de media keer op keer te doen geloven dat het verdrag het recht op sociale bijstand erkent en vaststelt.
    Laten we eens kijken wat artikel II-94, met de titel "Sociale zekerheid en sociale bijstand" erover zegt: "1. De Unie erkent en eerbiedigt onder de door het recht van de Unie en de nationale wetgevingen en praktijken gestelde voorwaarden het recht op toegang tot socialezekerheidsvoorzieningen en sociale diensten [...]" en "2. Eenieder die legaal in de Unie verblijft en zich daar legaal verplaatst, heeft recht op socialezekerheidsvoorzieningen en sociale voordelen overeenkomstig het recht van de Unie en de nationale wetgevingen en praktijken."
    ‘In plaats van te spelen met woorden en te spreken van een "grondwet", zou het juister zijn om te spreken van een "politiek contract", of eenvoudigweg "contract", gezien de vele regels die het geeft op het gebied van de economie, waarbij opmerkelijk veel macht wordt weggegeven aan de grote bedrijven. ’
    quote auteur

    In feite wordt in dit artikel dankzij het spelen met woorden slechts de indruk gewekt dat er een recht op sociale bijstand wordt vastgesteld. Maar uiteindelijk is alles dat wordt vastgesteld het feit dat er wordt erkend dat er reeds een sociale wetgeving en praktijk bestaat in diverse lidstaten, en dat die zal worden gerespecteerd, maar dan onder de voorwaarden van het Europese recht. En dat recht, net als de rest van het voorgestelde grondwetverdrag, geeft voorrang aan economische belangen, zoals bijv. ook nog eens wordt aangegeven in artikel III-209, waar wordt gesteld dat bij het
    bepalen van het sociaal beleid rekening dient worden gehouden "met de noodzaak het concurrentievermogen van de economie van de Unie te handhaven", hetgeen op zichzelf niet per se een slechte zaak is, tenzij men met de term "concurrentievermogen" doelt op "winstbejag" in plaats van een "stabiele en sterke situatie". Helaas weten we uit
    de praktijk dat een dergelijke richtlijn wel degelijk op winstbejag uitdraait en stelt dit verdrag absoluut niet vast wat de minimumkwaliteitsnormen dienen te zijn voor een sociaal beleid dat de schade die aldus kan worden aangericht, vermijdt.

    In werkelijkheid vrijwaart de EU zich middels dit artikel van enige verplichtingen op het gebied van sociale hulp, ook al suggereren de paragrafen 2 en 3 anders. En dienovereenkomstig heeft het presidium van de Europese Conventie dan ook bepaald dat het artikel enkel verwijst naar reeds bestaande sociale diensten en dat er geen enkele verplichting is om dergelijke diensten te scheppen... Hier kunnen we aan toevoegen dat het artikel ook niet bepaalt dat die diensten dienen te worden gehandhaafd en dat andere artikelen van het verdrag en overige EU-wetten bepalen dat openbare-/overheidsdiensten geprivatiseerd dienen te worden, met alle gevolgen die dit zal hebben voor de kwaliteit
    van die diensten, en het aanbod ervan.


    {jpageviews 00 right}




  • Lissabon III De Europese Grondwet verpakt in het Verdrag van Lissabon.
    III)
    Omgekeerd zijn er diverse gevallen waarbij in een artikel gesproken wordt over een "recht", maar waar het in de praktijk erom gaat vrijheden weg te nemen bij de individuele persoon. Dit is bijvoorbeeld het geval voor artikel II-62, "Het recht op leven", dat het mogelijk zal maken abortus te verbieden, en waarbij dankzij een uitzondering die niet vermeld wordt in het artikel zelf (en die op allesbehalve eenvoudige wijze te vinden is in het allerlaatste deel van de tekst, de "Slotakte", Titel 1, Artikel 2, toelichting nummer 3), expliciet toestemming wordt gegeven de doodstraf toe te passen in "uitzonderlijke situaties" zoals in "tijd van oorlog", in tijd van "onmiddellijke oorlogsdreiging" (we zouden daarbij kunnen denken aan het liquideren van mensen waarvan vermoed wordt dat ze terroristen zijn, zoals de mensen die door de Amerikanen gevangen worden gehouden op Guantanamo Bay), en "teneinde in overeenstemming met de wet een oproer of opstand te onderdrukken", hetgeen betekent dat er expliciet toestemming wordt gegeven te schieten op een menigte demonstranten...
    Een ander voorbeeld van het wegnemen van vrijheden wordt gegeven door artikel II-66, "Het recht op vrijheid en  veiligheid", dat dankzij een addendum waarnaar in het artikel niet direct wordt gerefereerd (maar dat enkel wordt vermeld in diezelfde "Slotakte", bij Titel II, Artikel 6), het mogelijk zal maken talloze personen in hechtenis te zetten, zoals minderjarigen, teneinde "toe te zien op [hun] opvoeding", personen die niet accepteren te worden gevaccineerd door een product dat zij ondoeltreffend en gevaarlijk achten (zelfs als deze beoordeling perfect gefundeerd is, doch niet geaccepteerd door een conventionele wetenschap die zwaar gecorrumpeerd is door de farmaceutische industrie), personen die men "geestesziek" acht (hetgeen in veruit de meeste gevallen gebaseerd zal zijn op volstrekt willekeurige en wetenschappelijk ongefundeerde principes), personen die alcoholist zijn of verslaafd aan "verdovende middelen", en zelfs landlopers, die er uiteraard meer en meer zullen zijn dankzij het steeds harder wordende economische klimaat dat het resultaat zal zijn van dit verdrag. Voeg daaraan toe dat het zal zijn toegestaan om gevangenen te doen werken zonder geldelijke compensatie, d.w.z. als slaven (zie het addendum
    bij artikel II-65, te weten Slotakte, Titel I, Artikel 5) en we hebben een waarlijk "Goelag nachtmerrie" scenario...

    • Een essentieel probleem is het feit dat niet enkel bepaalde grondrechten op diverse manieren worden weggenomen, maar bijvoorbeeld ook het recht op een persoonlijke keus met betrekking tot persoonlijke omstandigheden, zoals de vrije keus om bepaalde producten te consumeren (of het nu om bepaalde voeding gaat, bepaalde gezondheidsproducten, of andere - zie ook paragraaf hieronder) of het recht bepaalde activiteiten te beoefenen (bv. het drukken van een eigen geldsoort).
    Had u het over "liberalisme"? Ja..., maar niet voor iedereen!

    • Een ander voorbeeld van een grondrecht dat dankzij dit verdrag wordt weggenomen, is dat van "De vrijheid van meningsuiting en van informatie", artikel II-71, dat op grondige wijze wordt tenietgedaan dankzij een addendum dat de goedkeuring had kunnen verdienen van een zekere J. Stalin, en waar in het artikel zelf niet direct naar verwezen wordt.
    Het bepaalt dat er uitzonderingen zullen mogen worden gemaakt "in het belang van de nationale veiligheid, [...] openbare veiligheid, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden, de bescherming van de goede naam of de rechten van anderen, [...] of om het gezag en de onpartijdigheid
    van de rechtelijke macht te waarborgen", echter zonder dat wordt beschreven wat precies aan deze criteria voldoet.Als we zien wat er sinds 11 september 2001 zoal gebeurd is in de VS, en kijken naar de wantoestanden, censuur en repressie m.b.t. meningen die afweken van die van de overheid, dan mogen we terecht ongerust zijn over de wijze waarop deze
    bepalingen zullen worden gebruikt.
    ‘Een ander voorbeeld van een grondrecht dat dankzij dit verdrag wordt weggenomen, is dat van "De vrijheid van meningsuiting en van informatie", artikel II-71, dat op grondige wijze wordt tenietgedaan dankzij een addendum dat de goedkeuring had kunnen verdienen van een zekere J. Stalin, en waar in het artikel zelf niet direct naar verwezen wordt. ’
    quote auteur
    Een grondwet die waarlijk democratisch is, beschermt tegen het ontstaan van een dictatuur; enerzijds dankzij het feit dat machten gescheiden zijn en anderzijds dankzij het toezicht op die machten, dat niet in de handen dient te zijn van diegenen die de machten uitoefenen.
    Het verdrag dat thans wordt voorgesteld, organiseert de zaken zodanig dat er een Parlement is zonder macht (het heeft enkel raadplegende functies en zeer beperkte mogelijkheden om rechtstreeks in te grijpen) dat het moet opnemen tegen uitvoerende machtsorganen die wèl alle macht en bevoegdheden hebben. Deze "grondwet" zal voor altijd bepalen dat alle macht in handen is van het koppel Raad van ministers / Europese Commissie. Op deze manier zullen de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht dus allen in dezelfde handen zijn!  Zodoende zullen zij de exclusiviteit hebben m.b.t. het nemen van initiatieven voor het maken van wetten, maar zullen zij tevens zelf kunnen beslissen of die wetten naar behoren worden nageleefd, en desgewenst straffen opleggen.

    Het Parlement kan nooit een commissaris direct op zijn beleid en beslissingen aanspreken; het kan enkel de Commissie in één klap ontbinden, hetgeen het uitoefenen van druk m.b.t. individuele onderwerpen zwaar begrenst. Het Europees Parlement kan verder ook niet de Raad van ministers doen aftreden, waardoor dezen kunnen handelen zonder enige verantwoording af te hoeven leggen, op volstrekt onverantwoordelijke wijze,d.w.z.: zonder dat er sancties
    aan hen kunnen worden opgelegd.

    • Een grondwet die waarlijk democratisch is, dient te worden opgesteld door een onafhankelijke groep van volksvertegenwoordigers. Als de selectie van deze vertegenwoordigers en/of de verdeling van verantwoordelijkheden gecompromitteerd raakt vanwege manipulaties door diverse belanghebbenden, dan is het logisch gevolg dat het eindresultaat zwaar partijdig zal zijn. Dit is kennelijk wat is gebeurd met het huidig voorgestelde verdrag, dat duidelijk de voorkeur geeft aan de economie in plaats van aan het leven, en eerder totalitarisme bevordert in plaats van een eerlijke democratie en individuele vrijheid.
  • Lissabon II De Europese Grondwet verpakt als het 'Verdrag van Lissabon'.

    Laten we nu eens kijken naar enkele cruciale punten van het nieuwe Europese verdrag:
    (sommige mensen zouden enkele punten die aan bod komen enigszins vergezocht kunnen vinden, maar het is daarbij zaak te bedenken dat, of het nu om een wet of willekeurig contract gaat, elke keer wanneer een aspect slecht gedefinieerd is, dit kan leiden tot misbruik en wantoestanden)

    • Als het huidige voorgestelde verdrag wordt aangenomen, dan zal het aan de Europese bevolking opgelegd tot de dag dat het wordt ontbonden, waarschijnlijk d.m.v. geweld. De voornaamste reden daarvoor, is dat elke wijziging van het verdrag een absolute unanimiteit vereist van de lidstaten, iets dat hoogst onwaarschijnlijk is, of op zijn best een uitzondering zal zijn zoals voor het accepteren van het verdrag zou kunnen gebeuren).
    Er is geen enkel democratisch land in de wereld waar geëist wordt dat een grondwet enkel gewijzigd kan worden als er volstrekte unanimiteit is. Het is eerder gebruikelijk dat dergelijke wijzigingen kunnen worden gedaan met een
    meerderheid van 2/3 of 3/4. Dankzij de unanimiteitsregel probeert men dus het verdrag te doen accepteren als een soort "heilige", "eeuwige" en "perfecte" tekst, hetgeen toch bepaald niet het geval is, zoals we zullen zien...

    • De tekst van dit verdrag is opzettelijk geformuleerd op een manier die tot doel heeft te manipuleren, in de ruimste zin van het woord. Zo vinden we bijvoorbeeld in deel II, "Handvest van de Grondrechten", steevast voor elk artikel een titel die een grandioze rechtvaardigheid lijkt te beloven, maar deze wordt in de regel onmiddellijk in het tegendeel omgezet in de tekst van het artikel zelf of d.m.v. zgn."dienstenrichtlijnen" (in het Engels en Frans:
    "directives"), die teksten zijn waar het verdrag zelf nooit rechtstreeks naar refereert (deze dienstenrichtlijnen worden opgesteld onder het gezag van het presidium van de Europese Conventie, zoals bepaald in de Preambule van deel II en artikel II-112, punt 7, en zijn in de regel niet eens in het Nederlands te vinden, ook al vormen ze een essentieel onderdeel van de nieuwe wetgeving!). Het beoogde effect is om een oppervlakkige lezing van de
    tekst van het verdrag onmogelijk te maken, en erger: volstrekt misleidend. Bedenk dat men de bevolking heeft uitgenodigd om de tekst van het verdrag te lezen en voor dat doel publicaties ter beschikking stelt; echter zonder daarbij de cruciale rol van de dienstenrichtlijnen te vermelden, of de teksten ervan bij te voegen! Zelfs voor wie zich bewust is van de rol van die teksten, is het extreem lastig om op te zoeken of er bepaalde dienstenrichtlijnen zijn
    die op een artikel van toepassing zijn, en zo ja: wat er dan bepaald is.

    ‘Een belangrijk argument van de voorstanders van het verdrag is die van de "Europese solidariteit" Echter, in wezen ondermijnt dit verdrag elke wetgeving op het gebied van sociale solidariteit en dat van het sociale recht en arbeidsrecht, zoals die thans al bestaan in de landen van de EU. ’
    quote auteur

    Het is duidelijk dat het weglaten van tekst, op zichzelf, een list is die men opzettelijk heeft toegepast. Door in de hoofdtekst van het verdrag talloze belangrijke aspecten niet te bespreken, details weg te laten en geen verwijzingen te geven naar de dienstenrichtlijnen, heeft men de mogelijkheid gegeven voor misbruik en manipulatie, onderwijl de schijn ophoudend dat het om een rechtvaardige tekst gaat.

    Daarenboven wordt een terminologie gebruikt die vaak opzettelijk vaag is, waarbij menigmaal een zgn. "zacht" recht wordt toegepast, dat anders is dan zgn. "hard" recht. Een voorbeeld om dit te illustreren: "ik garandeer u dat ik u zal terugbetalen" is "hard" recht, terwijl "ik zal mijn best doen u terug te betalen" een voorbeeld van "zacht" recht is. Op dezelfde wijze belooft de tekst van het verdrag bepaalde "waarden" te bevorderen (zoals gelijkheid tussen man/vrouw, sociale solidariteit, enz...), maar niet dat die gegarandeerd worden.

    • Een belangrijk argument van de voorstanders van het verdrag is die van de "Europese solidariteit" Echter, in wezen ondermijnt dit verdrag elke wetgeving op het gebied van sociale solidariteit en dat van het sociale recht en arbeidsrecht, zoals die thans al bestaan in de landen van de EU.
    Voor zover dergelijke wetten bestaan, zullen die gaandeweg worden vervangen door een "ultra-liberaal" systeem dat hoegenaamd vrijwel geen garanties zal bieden voor het individu, maar vrij spel geeft aan de (grote) bedrijven. Erger: het verdrag zal op een zekere manier overheden verbieden hun eigen socialezekerheidssystemen te hebben en te beheren. In veruit de meeste gevallen worden overheden gedwongen om van de diensten van particuliere bedrijven gebruik te maken.

    • Het zij opgemerkt dat het gebruik van de term "ultra-liberaal" als kwalificatie van het huidige voorgestelde verdrag geenszins betekent dat het erom gaat een systeem te installeren dat gunstig is voor de "vrijheid" van de individuele persoon. Integendeel! Terwijl enerzijds grote bedrijven een wettelijk instrument wordt gegeven dat hen "grote vrijheden" zal toestaan (d.w.z. de mogelijkheid hun eigen voorwaarden op te leggen aan iedereen), ziet anderzijds het individu zich talloze rechten ontzegd (zelfs de rechten die thans al bestaan op nationaal niveau), zoals bv. het recht te staken en/of te demonstreren (hetgeen verboden zal kunnenworden), het recht gebruik te maken van een zelfgekozen medische behandelingswijze (die keus zal wettelijk worden beperkt), het recht op abortus (dat weer zou kunnen worden ingetrokken),en vele anderen.
    Ook merken we op dat wanneer een artikel van het verdrag over "vrijheid" handelt, het er meestal om gaat een recht te geven aan de (grote) bedrijven (zoals in artikel I - 4  "Fundamentele vrijheden en non-discriminatie", dat de garantie geeft van "het vrije verkeer van personen, diensten, goederen en kapitaal", hetgeen in de praktijk kan betekenen dat bedrijven aldus het recht hebben stakingen en demonstraties te doen verbieden als deze dat "vrije verkeer" belemmeren; hetzelfde principe verstrekt de basis voor vele dienstenrichtlijnen die diverse sociale verworvenheden afbreken of aan religieuze organisaties (zoals in artikel II-70 "De vrijheid van gedachte, ..." die aan de grote religieuze organisaties het recht geeft hun visies op te leggen aan het regeringsbeleid), maar nooit aan de individuele persoon, voor zover dat zou ingaan tegen de belangen van de (grote) bedrijven en religieuze organisaties.



    {jpageviews 00 right}




  • Lissabon I De Europese Grondwet verpakt als het 'Verdrag van Lissabon'.

    Wat betekent het nu voor ons?
    De Europese Unie werd aanvankelijk geïntroduceerd als zou ze met name een middel
    zijn dat een vrij handelsverkeer tussen Europese landen mogelijk maakte.
    Nooit meer oorlog in Europa, meer democratie en welvaart voor alle volkeren van Europa.
    Welk mens van goede wil kan daar op tegen zijn?

    Dat waren de slogans waarmee destijds de Nederlandse burgers naar de stembus werden geleid om middels een referendum hun -door het kabinet Balkenende verwachte Ja- stem voor de EU-Grondwet uit te brengen.

    Dat het referendum uitliep op een zware teleurstelling voor Balkenende is bekend: 63% van het electoraat was tegen .!. een Europese Grondwet.

    Maar Balkenende die zijn streven om de eerste president van de Verenigde Staten van Europa te worden gefrustreerd zag worden, gaf niet op en kwam met het voorstel het Ontwerp te ontdoen van de instelling van "een Europese vlag, een Europees volkslied, een Europese president en een Europese minister van Buitenlandse Zaken. Een paar, maar niet de de belangrijkste, bezwaren van de Nederlandse bevolking.
    (vlag en volkslied werden overigens,via een voetnoot bij het Verdrag van Lissabon, gewoon weer ingevoerd).

    Inmiddels toont de praktijk ruimschoots aan dat het er in wezen om gaat een Europese
    regering aan de macht te brengen die haar recht zal doen gelden op het gedrag en de
    keuzevrijheid van elk individueel persoon, zowel waar het handel en arbeid betreft als
    waar het keuzes m.b.t. persoonlijke levenssfeer betreft. Met andere woorden, in het
    bijzonder als rekening wordt gehouden met de gevolgen voor ieders persoonlijke
    leefomstandigheden kan de enige conclusie zijn dat het erom gaat een totalitair en
    fascistisch systeem te installeren, dat uiteindelijk op wereldwijde schaal zal worden
    verwezenlijkt door middel van de VN.

    Op 05-10-2007 verklaarde de Italiaanse oud-premier Giuliano Amato, die meer dan een jaar
    lang nauw betrokken was bij het opstellen van de verdragtekst voor de nieuwe Europese Grondwet,
    dat dit verdrag bewust onleesbaar is gemaakt om te voorkomen dat burgers nieuwe referenda
    eisen.‘De regeringsleiders besloten dat de verklaring onleesbaar moest worden’ aldus Amato in de Euobserver.

    Terug naar het Europese verdrag (dat inmiddels van kracht is geworden onder de naam Verdrag van Lissabon)
    Eerst even enkele belangrijke punten i.v.m. de voorgaande verdragen:
    ‘Dat het referendum uitliep op een zware teleurstelling voor Balkenende is bekend: 63% van het electoraat was tegen .!. een Europese Grondwet.’
    quote auteur
    • Onder de wetten van de EU bestaat er geen nationale soevereiniteit meer. Het "Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa" dat thans wordt voorgesteld, is in wezen een poging om democratische procedures te omzeilen dankzij een woordspeling.  Het verdrag herziet nationale grondwetten dankzij het feit dat het boven die wetten staat.

    • De Europese landen zoals wij die thans kennen, hebben hun bestemming als naties verloren, en worden officieel niet meer "land" genoemd, maar "lidstaat" (op een wijze die sterk lijkt op die van de Verenigde Staten van Amerika). Onder de Europese wet zijn het de provincies en regio's die "landen"zullen genoemd worden. Op termijn is het doel hiervan nationale  identiteiten doen verdwijnen en daarmee ook de capaciteit van een bevolking om op ideologische nationale basis solidair te zijn,alsook de capaciteit tot verzet die dat meebrengt.
    • Enerzijds wordt met de EU-wetten de macht gedecentraliseerd, maar voor de belangrijkste zakenwordt de macht gecentraliseerd. En dankzij het voorgestelde verdrag houdt de regering van de EU sowieso de mogelijkheid om in te grijpen op welk gebied dan ook, dankzij artikel I-11,paragraaf 3, dat bepaalt dat de EU-regering kan optreden als ze vindt dat het handelen vaneen lidstaat "niet voldoende" is.
    • Vanwege die gedecentraliseerde/gecentraliseerde machtsstructuur zal het voor de bevolking extreem moeilijk zijn zich te organiseren om beslissingen die door het Europese Parlement en de Europese Raad van ministers genomen worden tegen te gaan. Ook al wordt er in het verdrag gesproken van de mogelijkheid de Europese Commissie tot de orde te roepen middels een petitie van minstens 1 miljoen handtekeningen, is er tevens bepaald dat die Commissie geen enkele verplichting heeft om rekenening ermee te houden. Het gaat dus enkel om het recht te worden "gehoord"...! Daarbij komt ook nog eens dat het officieel niet mogelijk is om een Europese politieke partij te hebben. Enkel politieke partijen die nationaal erkend worden kunnen een rol spelen in het Europese Parlement.
    Verder moet hierbij worden aangetekend dat, als het zou moeten, zelfs het Europese Parlement
    buitenspel kan worden gezet, dankzij het feit dat de eindbeslissing door de Raad van ministers
    wordt genomen
    (het Parlement bestaat uit afgevaardigden die rechtstreeks worden gekozen in elke lidstaat en is daarom enigszins een democratische weergave van het Europese politieke landschap; maar de Raad van ministers bestaat uit ministers van de lidstaten, hetgeen een weergave geeft die veel selectiever is en makkelijker door de elite te manipuleren).

    Daarenboven zijn er diverse organisaties die sleutelmachtsposities hebben, maar waarvoor enkel
    personen werken die niet door de bevolking zijn gekozen, zoals het geval is voor de Centrale Europese Bank en het Europese Hof van Justitie.

    Ook al is dit het geval, we zullen desalniettemin zien dat het voorgestelde verdrag
    uiteindelijk alle macht en bevoegdheden aan de Raad van ministers en de Europese Commissie toewijst.





    {jpageviews 00 right}




Noem ons maar ouderwets.

zondag 11 juli 2010 09:30

Geschreven door PVV

PDF Afdrukken E-mailadres
Noem ons maar ouderwets. Maar wij geloven nog steeds dat de mooiste dagen van Nederland voor ons liggen. Dat we een
toekomst tegemoet gaan die vele malen prachtiger is dan wat we achter de rug hebben. En
waarom ook niet? Nederlanders zijn een volk dat zijn gelijke niet kent. We zijn geboren uit een
Opstand, een vrijheidsstrijd. Onze voorouders hebben een zompige moerasdelta omgevormd tot
iets waar de hele wereld jaloers op is. Hier, achter de dijken, is een welvaart en een solidariteit
bereikt die zijn gelijke niet kende, met vrijheid voor iedereen en met van oudsher een tolerantie
tegen mensen die ook tolerant waren.
Hier werd ook de Acte van Verlatinghe geschreven. Waarin de Staten-Generaal de machtigste
man van Europa de wacht aanzegden. De koning van Hispanien werd medegedeeld dat zijn
macht verviel als het niet gestoeld was op steun van de burgers. Ons volk verklaarde zich
onafhankelijk en stond alleen toen het tachtig jaren vocht tegen de grootste macht van Europa.
Eeuwen wapperde onze vlag over alle zeeën en was de driekleur het symbool van vrijheid. Van
een volk dat zelf zijn eigen lot bepaalde.
Maar dat is lang geleden.

Steeds meer Nederlanders vragen zich anno 2010 af of hun toekomst nog wel in Nederland ligt.
Tienduizenden Nederlanders verlaten onze steden, tienduizenden Nederlanders verlaten ons
land. Onze democratie verkeert in de grootste crisis sinds Thorbecke. De vraag waarom Den
Haag doorgaat met heilloze maatregelen die niet gesteund worden door ons volk dringt zich bij
steeds meer Nederlanders op.
Ondertussen bestaat bij velen het gevoel dat we Nederland aan het kwijtraken zijn. Wijk na wijk,
straat na straat, school na school wordt geïslamiseerd. De massa-immigratie bereikt jaar op
jaar een triest record en zal de komende jaren alleen nog maar verder exploderen. Criminaliteit
tiert welig. Onze vlag wappert niet meer in vrijheid maar moet een vlag naast zich tolereren van
een Europese superstaat.
Bij veel van de problemen die Nederland teisteren is de diagnose hetzelfde: elites zijn
losgeslagen van de werkelijkheid en zijn op eigen houtje dingen gaan doen waar gewone
mensen niet beter van worden. Onze elites hebben zich bekeerd tot de illusie dat alle culturen
(en daaraan verbonden waarden) gelijk zijn. Alles moet kunnen. Er bestaat geen goed of kwaad,
alle culturen zijn voor hen gelijk, de islam of het christendom, meisjesbesnijdenis, handen
schudden of niet - wat maakt het uit.
Onze trots waar Nederlanders met overtuiging decennialang een gedeelte van hun salaris aan
hebben overgemaakt, de verzorgingsstaat, is verworden tot een magneet voor gelukszoekers
uit islamitische landen. Niet meer een schild voor de zwakken, maar een afhaalloket voor
onevenredig veel lanterfantende moslimimmigranten. Henk en Ingrid betalen voor Ali en Fatima.
Onze voorouders hebben een zompige moerasdelta omgevormd tot iets waar de hele wereld jaloers op is. Hier, achter de dijken, is een welvaart en een solidariteit bereikt die zijn gelijke niet kende, met vrijheid voor iedereen en met van oudsher een tolerantie tegen mensen die ook tolerant waren.
quote auteur
Staan we machteloos? Moeten we lijdzaam toezien hoe alles dat ons dierbaar is vernacheld
wordt door een losgeslagen elite?
Natuurlijk niet. Nederland moet kiezen voor oplossingen. Als we willen kunnen we alles. Onze
voorouders zagen de ondergelopen delta en dachten: dit wordt een oase. Willem Drees zag
een land vernietigd door oorlog en zei: samen de schouders er onder. De Partij voor de Vrijheid
ziet een land dat nu echt afscheid moet nemen van de vermolmde linkse idealen van vroeger.
Al Gore is door de mand gevallen, het gehate multiculturele experiment heeft ons vooral
nadelen opgeleverd en de islam brengt ons geen culturele verrijking maar sjaria-fatalisme,
jihadterrorisme en haat tegen homo’s en Joden. Overal in Europa zien we dezelfde problemen
met de islam.
Wie mee wil doen: welkom! Ons geluid is er een van hoop en optimisme; het rotsvaste geloof
dat de mooiste dagen van Nederland nog steeds voor ons liggen. Wij zijn gewone burgers die
naar Den Haag komen om de vierkante kilometer van het Binnenhof weer onderdeel te laten
zijn van Nederland. Wij zijn patriotten. Tot de verkiezingen negen man sterk, daarna hopelijk
met meer. We doen al mee in Brussel, in Almere en in Den Haag. Na juni trekken we verder:
naar alle Provinciale Staten en daarna de Eerste Kamer.
Wij doen een oproep aan alle Nederlanders zich aan te sluiten.

Onze strijd is niet eenvoudig. Niet alleen hebben de linkse elites bezit genomen van veel cruciale
plaatsen in de samenleving, hun alliantie met de islam betekent dat ook fysiek gevaar dreigt.
Het lot van Pim Fortuyn en Theo van Gogh is een waarschuwing en een herinnering.
Maar onze strijd is een juiste en wij staan op de schouders van de mensen die ons voorgingen.
En we moeten hetzelfde doen als onze voorouders: de Staten-Generaal zegt het machtigste
instituut van Europa de wacht aan, in dit geval de multiculturele superstaat met als hoofdstad
Brussel – het rijk dat ons nog meer islam wil opdringen om elke herinnering aan een
onafhankelijk en herkenbaar Nederland te ontnemen. Opnieuw: een volk dat geleid wordt door
de verkeerde leiders moet afscheid van de heersende ideologie kunnen nemen.
Dat doen we. Wij verklaren ons weer onafhankelijk van de elites en hun ‘idealen’.
Dit is een tijd om te kiezen. De PVV kiest bij uitstek voor de mensen die het niet cadeau
krijgen. Wij kiezen voor een veilig en sociaal Nederland. Voor een financieel-economisch
robuust Nederland en voor een goede zorg voor onze ouderen. De PVV kiest voor rechten van
vrouwen en homo’s. De Partij voor de Vrijheid zet zich in voor de traditionele Joods-christelijke
en humanistische waarden die van Nederland het succes hebben gemaakt dat het nu is. Wij
willen een economisch welvarend Nederland waar ondernemers bijdragen aan innovatie en
werkgelegenheid. Waar burgers zo min mogelijk belasting betalen zodat ze hun eigen geld
kunnen uitgeven op de manier die ze zelf willen. Een kleine overheid, zonder te veel betutteling.
Voor een sprankelende democratie, met volop referenda. Laat ons volk zich maar uitspreken;
samen weten burgers het beter dan de linkse kliek. Geen Europese superstaat, maar wel
economische samenwerking. Geen netwerk van gesubsidieerde linkse actiegroepen. Wij kiezen
voor een goed milieu. Voor een veilig Nederland waar het tuig wordt opgepakt en uitgezet, niet
gesubsidieerd en geknuffeld. Voor veilige straten.
Wie denkt dat islamisering een kwestie is van one issue kan niet tellen. De massa-immigratie
heeft enorme gevolgen voor alle facetten van onze samenleving. Het is economisch gezien een
ramp, het tast de kwaliteit van ons onderwijs aan, vergroot de onveiligheid op straat, leidt tot
een uittocht uit onze steden, verdrijft Joden en homo’s en spoelt decennia vrouwenemancipatie
door de wc. Om er even een sector uit te lichten: zelfs de zorg islamiseert in rap tempo.
Moslimvrouwen die behandeling door mannelijke artsen weigeren, moslima’s die niet door
mannelijke broeders willen worden gewassen, islamitische ouderen die van de koks in hun
verzorgingshuis halal voedsel eisen, medewerkers van de thuiszorg die een tolk moeten
meenemen omdat de patiënt slechts het Turks of Arabisch beheerst. En wie, denkt u, betaalt die
tolk? En waarom is die tolk eigenlijk nodig?
Theo van Gogh zei het zo mooi over Job Cohen en zijn houding tegenover Marokkanen. Van Gogh
schreef dat Cohen betoogde: “Jullie horen bij ons!”, in plaats van te vragen: “Wat doen jullie
eigenlijk hier?”.
Wij stellen die vraag wel. Wat doen ze hier eigenlijk? Wie heeft ze binnengelaten?
De multiculturele nachtmerrie die ons wordt aangedaan kunnen we en willen we niet als een
vaststaand feit aanvaarden. Het Nederlandse volk heeft niet om de massa-immigratie gevraagd
en moet daar dan ook niet de prijs voor betalen. De schuld ligt niet bij Henk en Ingrid. De schuld
ligt bij de linkse elites die denken dat de wereld er uit ziet als Woodstock.
De keuze die 9 juni voor ons ligt is een simpele: nog verder de multiculturele afgrond in of
herstel van onze traditionele normen en waarden. Kiezen voor veiligheid of kiezen voor nog
meer criminaliteit. Kiezen voor de islam of kiezen voor Nederland. Kiezen voor onze vlag of voor
de vlag van de multiculturele EU-heilstaat. Kiezen voor meer van hetzelfde of kiezen voor hoop
en optimisme. Dit is een tijd om te kiezen. De PVV heeft gekozen. Dit zijn onze keuzes.
De PVV kiest bij uitstek voor de mensen die het niet cadeau krijgen. Wij kiezen voor een veilig en sociaal Nederland. Voor een financieel-economisch robuust Nederland en voor een goede zorg voor onze ouderen.
quote auteur


Kiezen voor veiligheid
Onze straten worden geteisterd door tuig. Nederland is op veel plekken zeer onveilig. Waar
vroeger criminaliteit een incident was, zien we nu dat hele wijken worden overgenomen. De
straatterroristen hebben het voor het zeggen. De politie treedt te weinig op. Onze agenten zitten
te veel binnen, achter de computer.
Vaak is angst voor de lieve vrede een reden de agenten binnen te houden. Bazen willen niet
dat er wordt opgetreden – bang voor escalatie en confrontatie. Politie wordt te veel gezien als
sociale instelling waarvan de leden de problemen met de mond moeten oplossen. De politie wil
te veel een beste vriend zijn.
Aangiften worden vaak niet aangenomen. In politietermen heet dat ‘platlullen’, mensen worden
met een oeverloos gesprek overgehaald geen aangifte te doen. Te veel aangiften betekent
ingrijpen en dat kost tijd.
De Partij voor de Vrijheid kiest voor zero tolerance. Elk afdingen van het gezag van de politie
moet worden tegengegaan. De politie moet heer en meester zijn op straat. Er mag nooit enig
misverstand over bestaan wie de baas is in onze wijken, dorpen en steden. Toegeven aan het
tuig is het begin van het einde.
De PVV kiest voor fors extra geld voor veiligheid. Dat zijn 10.000 agenten meer op straat.
Uiteraard zorgen we ervoor dat die nieuwe agenten niet achter het bureau terecht komen, maar
volop zichtbaar zijn op straat. De politie moet minder bonnen uitschrijven en meer boeven
vangen. Op veel plekken had dat allang moeten gebeuren; Culemborg, Veenendaal, Amsterdam-
Slotervaart, Utrecht - noem alle probleemwijken maar op.
De PVV kiest ook voor hoge minimumstraffen en zwaardere maximumstraffen. Nu besluiten
D66’ers in toga nog graag tot taakstraffen, want anders kwetst dat de tere ziel van de
misdadigers maar. De Partij voor de Vrijheid wil de vrijheid van rechters aan banden leggen.
Om maar een paar voorbeelden te noemen. Verkrachting: minstens 10 jaar gevangenisstraf.
Wie nogmaals in de fout gaat (recidive) gaat voor minstens 20 jaar achter de tralies. Voor
zware mishandeling niet zoals nu maximaal 8 jaar cel, maar maximaal 20 jaar. Na drie zware
geweldsmisdrijven levenslang; three strikes you’re out.
De kosten van tenuitvoerlegging van straffen moet op de veroordeelden worden verhaald.
Criminelen moeten hun slachtoffers, meer dan nu gebeurt, compenseren.

Oplossingen:
• 900 miljoen extra voor politie
• Politieagenten weg achter het bureau en de straat op
• Agenten moeten minstens 80 procent van hun werktijd zichtbaar op straat zijn
• Geen versnippering, maar één nationale politie
• Einde bonnenquota bij de politie
• Ministerie van Veiligheid
• Invoeren van hoge minimumstraffen en hogere maximumstraffen
• Minimum prostitutieleeftijd naar 21 jaar
• Preventief fouilleren in het hele land
• Etnische registratie van iedereen. Inclusief vermelding ‘Antilliaan’
• Geen alcohol achter het stuur
• Na drie zware geweldsmisdrijven levenslang; three strikes you’re out
• Geen taakstraffen
• Geen TBS
• Geen vervroegde invrijheidstelling bij goed gedrag
• Bezuinigen op de reclassering
• Afschaffen verjaring van gewelds- en zedenmisdrijven
• Heropvoedingskampen
• Versobering gevangenissen
• Geen coffeeshops in een straal van 1 kilometer rond scholen
• Kraken verbieden
• Niet-Nederlanders die een misdrijf plegen direct uit Nederland verwijderen
• Nederlandse nationaliteit van criminelen met een dubbele nationaliteit intrekken
• Criminele Antillianen sturen we terug
• Verlagen strafrechtelijke meerderjarigheidsgrens van 18 naar 16 jaar
• Omkering bewijslast bij noodweer in eigen woning/bedrijf
• Falende leden van zittende en staande magistratuur weg
En vooral: 10.000 politieagenten erbij


Kiezen voor islambestrijding en tegen de massa-immigratie
De islam is vooral een politieke ideologie; een totalitaire leer gericht op dominantie, geweld
en onderdrukking. Gericht ook op de invoering van een stelsel van wetten, de sjaria. Op veel
plekken zien we dat de islam zeggenschap aan het verwerven is over territorium. Natuurlijk
zijn er veel gematigde moslims. Maar een substantieel gedeelte van de islamieten is dat niet.
Er bestaat onder mohammedanen een brede steun voor de invoering van de sjaria, de jihadaanslagen
van 11 september en de afkeer van Joden en het Westen.
Wat zeker niet bestaat is een gematigde islam. De islam is gebouwd op twee onveranderbare
pijlers: de letterlijkheid van de koran (het ongecreëerde woord van Allah) en de volmaaktheid
van Mohammed, hun profeet. De islam gaat uit van de fundamentele ongelijkheid van mensen.
Het ziet twee categorieën: moslims en kaffirs (niet-moslims). De een is superieur, de ander
minderwaardig. De islam streeft naar wereldheerschappij. Jihad is de plicht van elke moslim. De
koran schrijft gedrag voor dat strijdig is met onze rechtsstaat, zoals antisemitisme, discriminatie
van vrouwen, het doden van ongelovigen en heilige oorlog tot de werelddominantie van de islam
een feit is.
Veel problemen, of de intensiteit ervan, vinden hun oorsprong in het ‘opengrenzenbeleid’ zoals
dat de afgelopen decennia is gevoerd. Er zou zonder massa-immigratie uiteraard ook misdaad
zijn, maar ‘nieuwe Nederlanders’ eisen wel een erg groot aandeel in de criminaliteit voor zich
op. Uitkeringsafhankelijkheid, geweld tegen homo’s en vrouwen, eerwraak, schooluitval etc. zijn
van alle tijden, maar zouden een stuk minder zijn als de elites zich niet hadden bekeerd tot het
cultuurrelativisme.
Dankzij die club in Brussel wordt Europa in rap tempo Eurabië. Nederland moet daarom net als
Denemarken onmiddellijk een opt-out bedingen, zodat de EU niets meer te zeggen heeft over
ons immigratiebeleid. Alle beslissingen van Brussel op het gebied van de massa-immigratie
moet Nederland onmiddellijk naast zich neer leggen.
Criminelen met een niet-Nederlandse nationaliteit gaan, nadat ze hun straf hebben uitgezeten,
meteen en onvrijwillig retour afzender. Zij zijn de Nederlandse samenleving niet waard gebleken.
Maar we nemen ook afscheid van vreemdelingen die geen baan hebben – met het programma
‘Werken of Wegwezen’.
Nederland wordt door velen in het buitenland gezien als een afhaalloket van gratis uitkeringen.
De liefde voor ons land zal snel afnemen als we immigranten voor tien jaar uitsluiten van de
sociale zekerheid.
Elke vier of vijf jaar een generaal pardon is natuurlijk waanzin. Mensen weigeren na een
afwijzing te vertrekken, vervolgens organiseert de staatstelevisie acties om deze weigeraars als
zielig te portretteren, gesteund door linkse gesubsidieerde actiegroepen. Gevolg is dan steeds
het zoveelste miljardenverslindende generaal pardon. Wij willen een wet die dat onmogelijk
maakt. Een wet tegen het generaal pardon.
We bestrijden de dubbele nationaliteit. Niemand kan Nederlander worden zolang hij of zij nog
een andere nationaliteit bezit.

Oplossingen:
• De islam is vooral een politieke ideologie en kan dus op geen enkele manier aanspraak
maken op de voorrechten van een godsdienst
• Geen moskee er meer bij
• Alle islamitische scholen dicht
• Moskeeën sluiten waar geweld wordt gepropageerd
• Geen islamitische sekseapartheid; niet bij inburgeringscursussen, niet bij theaters, niet
bij bibliotheken, niet bij zwembaden of waar dan ook
• Geen subsidies meer voor islamitische media: Marokko.nl, Maroc.nl etc.
• Snij in de afdeling propaganda van multicultureel Nederland: de publieke omroep
• Geen hoofddoekjes in de zorg, het onderwijs, het gemeentehuis of waar dan ook bij de
overheid, en evenmin bij welke gesubsidieerde organisatie dan ook
• De stekker uit de Commissie Gelijke Behandeling, de multiculturele schijnrechtbanken
• EU: Turkije er in, Nederland er uit
• Dubbele nationaliteit stoppen. Wie een andere nationaliteit behoudt, kan geen
Nederlander worden
• Vrouwenbesnijdenis zwaar bestraffen
• Verbied de boerka en de koran, belast hoofddoekjes
• Verbod op koranlessen op school, evenals in gebouwen die door schoolbesturen worden
beheerd, dus ook geen koranlessen ‘na schooltijd’ of in het gebouw van de school
• Assimilatiecontracten. Niet tekenen of niet naleven = het land uit
• Voor vreemdelingen geldt: werken of wegwezen. Geen baan = geen plaats in Nederland
• Criminelen na bestraffing eruit als zij alleen een verblijfsvergunning hebben of een
dubbele nationaliteit
• Weg met procedurestapelen. Afgewezen = meteen weg
• Een wettelijk verbod op het generaal pardon
• Inburgeringsexamen in het land van herkomst, tot het zover is: inburgeringscursus in
Nederland niet gehaald, dan het land weer uit
• Zelf taalcursussen en inburgeringscursussen betalen
• Registratie van dubbele nationaliteiten
• Illegaal verblijf in Nederland moet strafbaar worden
• Invoering van een quotum voor asielzoekers – maximaal 1.000 personen per jaar,
opvang bij voorkeur in de regio
• Nederland moet zelf over het immigratiebeleid gaan, niet Brussel (dus een opt-out)
• Nederlandse nationaliteit pas na tien jaar rechtmatig verblijf in Nederland, mits geen
strafblad
• Eerst tien jaar wonen en werken in Nederland, dan pas recht op een uitkering. Alleen
uitkeringen voor wie goed Nederlands spreekt
• Terugdraaien openstelling arbeidsmarkt voor Polen en niet openstellen voor Roemenen
en Bulgaren
En vooral: volledige immigratiestop voor mensen uit islamitische landen

Kiezen voor democratisering
Hebben we een echte democratie, of is dat vooral een façade? De democratie verkeert in haar
grootste crisis sinds Thorbecke. Er bestaat een wereld van verschil tussen wat het Nederlandse
volk vindt en wat de elites vinden. Als het gaat om de klimaattheorieën van Al Gore, de massaimmigratie,
de islamisering, de Europese superstaat, de ontwikkelingshulp, de kunstsubsidies,
strenger straffen; de burger snapt het en de elites niet. Laat het duidelijk zijn: De PVV staat aan
de kant van de gewone man en vrouw. Wat we moeten doen is de macht teruggeven aan de
burger. Alleen een radicale democratisering kan de dominantie van de linkse elites breken. Dus
kiest de PVV om te beginnen voor het bindend referendum. Dat betekent dat de burger over elk
besluit met een bepaald aantal handtekeningen om een volksraadpleging kan vragen.
Maar de democratisering van Nederland gaat veel verder. Wij willen dat u straks zelf uw
burgemeester kiest in plaats van dat menig gemeente wordt opgezadeld met een afgebrande
PvdA-politicus. De Eerste Kamer had zijn nut in de negentiende eeuw, maar nu niet meer. De
taken van provincies kunnen sterk worden ingeperkt. Wij willen dat u zelf de minister-president
kiest.
Een vijfde van de ambtenaren kan wat ons betreft wat anders gaan doen. De salarissen van
politici moeten omlaag. Ministeries als Economische Zaken, Landbouw en VROM willen wij
samenvoegen of opheffen. Hetzelfde geldt voor Wonen Wijken en Integratie en Jeugd en Gezin.
Niet alleen politici moeten gekozen worden, maar ook de rechters en de officieren van justitie.
De beste manier om een eind te maken aan de wereldvreemdheid van rechters is niet alleen het
invoeren van minimumstraffen, maar ook de democratisering van de rechterlijke macht. Reken
maar dat hun straffen dan een stuk meer in lijn zullen zijn met hoe de burgers er over denken.
Equality of arms is een belangrijk uitgangspunt in onze democratie. In de praktijk zijn het
slechts linkse actiegroepen die aan het subsidie-infuus liggen, bijvoorbeeld op het gebied van
klimaat, Israël, massa-immigratie, ontwikkelingshulp. Dat moet stoppen. Ons volk moet niet
met haar eigen belastinggeld iets worden aangepraat waar het tegen is.
Een andere aantasting van onze democratie heet Europese Unie. Die gaat steeds meer lijken
op de oude Sovjet-Unie. De EUssr. Het is een superstaat met vergaande bevoegdheden zonder
voldoende democratische controle. Het zogenaamde parlement heeft geen enkele invloed.
Met massieve propaganda probeert Brussel zich overeind te houden. Maar ook de miljarden
belastinggeld die men daar in stopt kan niet verhullen dat het EU-nationalisme op steeds minder
steun kan rekenen. Het referendum over de Europese grondwet was daar een mooi voorbeeld
van. Tweederde van de Nederlandse Tweede Kamer was er voor, tweederde van de Nederlandse
burgers stemden tegen. Hoezo kloof?
Het EU-nationalisme moet de kop worden ingedrukt. Economische en monetaire samenwerking
is prima, maar Nederland als provincie van de Europese superstaat daar zit niemand op te
wachten. Dus moet de EU zich beperken tot een Europese Economische Gemeenschap. Hun
vlag halen we neer, hun ‘president’ gaat zijn kleinkinderen vermaken en hun volkslied zingen ze
maar onder de douche. Nederland moet blijven!

Oplossingen:
• Schaf de Eerste Kamer af
• Aantal leden Tweede Kamer terug naar 100
• Gekozen minister-president
• De Koning uit de regering
• 20 procent salarisverlaging voor bewindslieden, Kamerleden en Europarlementariërs
• Afschaffen luxe wachtgeldregelingen voor politici: onder het normale ww-regime
• 20 procent minder ambtenaren
• Ook het Koninklijk Huis moet 20 procent bezuinigen
• Geen subsidies aan politieke partijen
• Staak de donaties aan het subsidienetwerk van links
• Maak topfuncties in de rechterlijke macht en het OM verkiesbaar
• Stop de overheidspropaganda (tegen het roken, voor de klimaathysterie)
• Europese samenwerking op economisch en monetair terrein is goed, maar geen
Europese superstaat
• Schaf het parlement dat geen parlement is maar af (we bedoelen die club die heen en
weer reist tussen Brussel en Straatsburg)
• Tot die tijd: het Europees ‘parlement’ alleen in Brussel laten vergaderen
• Repatrieer de macht uit Brussel naar Nederland
• Nederland krijgt al zijn bevoegdheden en vetorechten terug
• Absolute transparantie van Europees besteed geld
• Geen Europees leger en buitenlandse dienst
• Elk EU-voorstel dat de nationale soevereiniteit van Nederland raakt moet worden
voorgelegd aan de Tweede Kamer. Slechts bij tweederde meerderheid wordt een besluit
eventueel goedgekeurd
• Corruptie altijd keihard aanpakken
• Vermindering van inhuur externen met 80 procent
• Geen stemrecht meer voor niet-Nederlanders bij gemeenteraadsverkiezingen
• Geen mensen met een dubbele nationaliteit in regering, parlement, Provinciale Staten,
gemeenteraden en bepaalde overheidsfuncties. Wie bijvoorbeeld ook de Turkse of
Marokkaanse wet moet gehoorzamen kan niet vrijuit spreken
• Bestuurlijke ongehoorzaamheid moet bestraft worden
• De Nederlandse Antillen en Aruba alsnog uit het Koninkrijk
En vooral: we voeren het bindend referendum in

Kiezen voor een sociaal Nederland
De Partij voor de Vrijheid zet zich in voor de verdediging van onze verzorgingsstaat. Onze met
veel moeite opgebouwde verzorgingsstaat is een bron van trots, maar is de afgelopen decennia
tevens verworden tot een magneet voor slecht opgeleide immigranten. 40 procent (!) van het
geld in de bijstand wordt gebruikt voor niet-westerse allochtonen.
Op termijn zal dit het einde betekenen van de verzorgingsstaat. Wat met veel strijd is
opgebouwd, draagt nu bij aan de islamisering van Nederland. Ons stelsel van uitkeringen zal
snel impopulair worden als Nederlanders doorkrijgen dat ze bezig zijn met het subsidiëren van
moslimimmigratie. “Geen enkele samenleving heeft een onbeperkt absorptievermogen voor
nieuwkomers en geen enkele samenleving heeft een oneindige capaciteit om achterstanden
te bestrijden en mensen te emanciperen. Dus we hebben behoefte aan een selectief
migratiebeleid. Dit vraagt grote terughoudendheid om mensen binnen te laten die door te grote
achterstanden geen kans van slagen hebben in de Nederlandse samenleving”. Dat schreef
Wouter Bos in 2006. Daarna is nooit meer iets van die gedachte gehoord.
Alleen de PVV komt op voor het behoud van de verzorgingsstaat en pleit daarom voor
het stopzetten van de immigratie uit islamitische landen. Het is kiezen of delen: of een
verzorgingsstaat of een immigratieland. Alle andere partijen kiezen voor dat laatste.
Verder wil de PVV dat arbeidsmigratie altijd tijdelijk is. Einde contract is einde verblijf.
Immigranten moeten 10 jaar in Nederland hebben gewoond en gewerkt alvorens aanspraak te
kunnen maken op de voorzieningen van de verzorgingsstaat.
De overdraagbaarheid van de algemene heffingskorting willen we versneld afschaffen. Het
ontslagrecht willen we niet versoepelen.
De arbeidsmigratie moet worden gestopt. Redenen: het verlies van banen (voornamelijk aan
de onderkant van de arbeidsmarkt), nieuwe integratieproblematiek van de volgende golf
immigranten en de enorme kosten die dit voor de sociale zekerheid met zich meebrengt. Willen
we deze problemen het hoofd bieden dan zullen we een aantal maatregelen moeten treffen.
Om ons stelsel van uitkeringen weer in topvorm te krijgen is het tevens van groot belang dat alle
vormen van misbruik worden aangepakt. Keihard. Wie fraudeert krijgt nooit meer een uitkering.
De Partij voor de Vrijheid vecht keihard voor behoud van de AOW op 65 jaar. Voor de PVV is de
handhaving van deze oudedagsvoorziening het enige breekpunt bij de formatie van een kabinet.
Daarnaast wil de PVV een stringent beloningsbeleid voor de (semi) publieke sector,
staatsondernemingen en financiële instellingen met staatssteun. Voor hen geldt de
Balkenendenorm als maximumsalaris en de bonuscultuur moet verdwijnen.

Oplossingen:
• De hypotheekrenteaftrek blijft 100 procent gehandhaafd
• Stoppen re-integratie, het werkt niet en kost miljarden
• Bestrijding fraude en bedrog, bij fraude vervalt het recht op een uitkering
• Geen toegang van Roemenen en Bulgaren tot de Nederlandse arbeidsmarkt,
terugdraaien toegang Polen
• Ontslagrecht niet versoepelen
• Geen ‘positieve’ discriminatie
• Verblijf arbeidsimmigranten koppelen aan contractduur (dus geen bijstand voor
gastarbeiders)
• Intrekken uitkering bij geweld tegen personeel sociale dienst
• Kinderbijslag en kindgebonden budget maximaal voor 2 kinderen
• Geen uitkeringen voor boerkadraagsters of mensen die slecht Nederlands spreken
• Acceptatieplicht arbeid koppelen aan ontvangen bijstand
• Schrappen langdurigheidstoeslag
• Afschaffen UWV/CWI, taken gaan naar gemeente
• Stopzetten alle kinderbijslag naar het buitenland
• Geen enkele uitkering naar het buitenland – uitzondering: AOW
• Bij fraude kinderbijslag vervalt het recht hierop
• Te allen tijde terugvorderen van onterecht uitgekeerde uitkeringsgelden, met rente
• Vreemdelingen met een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd geen recht meer op
bijstand
• Eén keer gebruik maken van schuldhulpsanering is het maximum
• Verplichte budgetcursus voor personen in de schuldhulpsanering, uiteraard op eigen
kosten
• Controle op tweede huizen in Marokko en Turkije
En vooral: de AOW blijft op 65 jaar, geen dag later

Kiezen voor de zorg
Zorg moet altijd betaalbaar zijn en van goede kwaliteit. Niet winst maar de patiënt dient
centraal te staan. Iedereen heeft recht op de beste zorg die hij kan krijgen. Deze uitgangspunten
zijn de laatste jaren steeds meer onder druk komen te staan.
De zorgsector is de afgelopen kabinetsperioden gekweld door voortdurende stelselwijzigingen
en problemen die werden veroorzaakt door zorggiganten zoals Meavita en Philadelphia. Wij
willen rust in de sector. Een pas op de plaats. Kijken wat goed werkt en wat niet. Nu geen
uitbreiding van de marktwerking in de ziekenhuiszorg. Nu geen stelselwijzigingen meer in de
langdurige zorg, eerst ruimte voor goede zorg creëren.
Het grootste probleem van de zorg zit niet in het systeem maar in het tekort aan zorgverleners.
De vraag naar zorg zal de komende jaren enorm toenemen. De druk op verpleegkundigen die
zich met hart en ziel inzetten zal alleen maar groter worden. Wij maken daarom extra geld vrij
voor 10.000 extra handen aan het bed in onze verpleeg- en verzorgingshuizen.
Voor de langere termijn pleiten wij voor veel kleinere zorginstellingen en kleinschalig
georganiseerde thuiszorg en we willen flink het mes zetten in de managementlagen. Ook moet
de huisarts een deel van de taken van het ziekenhuis overnemen. Dat leidt niet alleen tot veel
betere zorg, het maakt de zorg ook nog eens een stuk goedkoper. Voor nu zeggen we: Geen
nieuwe fusies, geen nieuwe zorggiganten, één manager erbij, dan twee eraf.
De PVV wil geen verhoging van het eigen risico in de zorgverzekeringswet. Zorg moet
toegankelijk zijn, voor iedereen. Een hoog eigen risico zorgt niet voor lagere zorgkosten, maar
zorgt ervoor dat mensen zorg gaan mijden, langer met problemen blijven rondlopen. Dit zal
uiteindelijk tot veel hogere zorgkosten leiden.
In vergelijking met gevangenen hebben ouderen, chronisch zieken en gehandicapten geen
rechten in onze zorginstellingen. Dat is ons een doorn in het oog. Criminelen in gevangenissen
hebben recht op vrijetijdsbesteding, op luchten, op tv, op roken op de kamer, gratis kleding en
noem het maar op. De PVV wil dat ouderen en gehandicapten in zorginstellingen veel meer
rechten krijgen en dat gevangenen juist rechten worden afgepakt.

Oplossingen:
• Geen verhoging van het eigen risico
• Kleinere zorginstellingen en geen zorggiganten meer
• Kleinschalige buurtzorg in plaats van grootschalige thuiszorg
• Minder zorgmanagers, meer handen aan het bed
• Pilot managementvrije zorginstellingen, geef de zorgverleners de ruimte
• Eén manager erbij, dan twee eraf
• Geen elektronisch patiëntendossier
• Voorlopig geen uitbreiding marktwerking ziekenhuissector
• Stop de islamisering in de zorg, stop voortrekken allochtonen en illegalen
• Geen centra Jeugd en Gezin, dat is een extra en overbodige laag
• Efficiëntere jeugdzorg
• Programma’s tegen ondervoeding, uitdroging en doorligwonden in alle zorginstellingen
• Ouderen en gehandicapten in zorginstellingen moeten meer rechten krijgen dan
gevangenen
• Zorgbobo’s financieel verantwoordelijk stellen voor misstanden en einde gouden
handdrukken
• Einde aan bobocultuur in de zorgsector, Balkenendenorm invoeren
• Salarissen specialisten en zorgbestuurders korten
• Huisarts eenvoudige ziekenhuistaken laten uitvoeren
• De Inspectie voor de gezondheidszorg moet gezag krijgen
• Versoberen geestelijke gezondheidszorg
En vooral: 10.000 extra zorgmedewerkers

Kiezen voor onderwijs
Wij zijn geen land dat gezegend is met veel natuurlijke hulpbronnen. Daarom zijn we
aangewezen op onderwijs en creativiteit. Goed onderwijs wordt gevormd door gedreven
docenten, goede leermiddelen en gemotiveerde leerlingen. Dit vormt het fundament van
onze kenniseconomie. Nederland moet alles op alles zetten haar toppositie te behouden.
Ons onderwijsstelsel kent grote uitdagingen. De afgelopen decennia is te weinig vooruitgang
geboekt. Nederland is niet langer aanwezig in de top 5 van best presterende landen op het
gebied van lezen en rekenen. Bijna 1 op de 10 basisscholen scoort onvoldoende. In het
voortgezet onderwijs ligt dat nog hoger. Dat betekent dat meer dan 127.000 (!) leerlingen
onderwijs op een te laag niveau krijgen. De Onderwijsinspectie vindt zelfs dat de samenleving
inmiddels onvoldoende kan vertrouwen op de waarde van een diploma. Dat kan echt niet.
De herbouw van het onderwijs begint bij de basis: de pedagogische academie. Juist daar
moet vakinhoud weer centraal staan. Onze kinderen in het basisonderwijs hebben recht op
goed opgeleide onderwijzers. Dat geldt voor alle onderwijslagen. Op school kom je om hard
te werken. Dus zeggen we gedag tegen de ‘alles-is-leuk’-cultuur. De onderwijzer wordt weer
gewoon aangesproken met ‘meester’ of ‘juf’. De Canon van Nederland wordt verplicht op de
basisschool, het volkslied wordt geleerd en op elke school hangt onze vlag. Goede scholen zijn
veilige scholen.
In het MBO is het onderwijs bij uitstek losgeslagen van haar doelstellingen. De afgelopen
tien jaar heeft men zich te veel beziggehouden met fuseren en onroerend goed. De
gebouwen glimmen, maar het diploma steeds minder. De overheid moet hier bij uitstek haar
verantwoordelijkheid nemen, bijvoorbeeld door centraal te examineren op de kernvakken.
De ontwikkeling richting steeds grotere scholen is een verkeerde. Het competentiegericht
leren, waarbij leerlingen ‘zelf verantwoordelijk zijn voor hun leerproces’ met concentratie
op ongrijpbare competenties (zoals integriteit) in plaats van op kennis, is volledig verkeerd.
Kennisoverdracht moet, zoals in het hele onderwijs, centraal staan. Managementlagen worden
teruggedrongen.
HBO-scholen en universiteiten moeten voor iedereen toegankelijk blijven. Helaas staat ons
systeem van studiefinanciering onder druk. Steeds meer politieke partijen willen hier aan
tornen. Dat is verkeerd. Dat je ook kunt studeren als je vader geen GroenLinkser of D66’er is,
vinden wij een groot goed. De kinderen van Henk en Ingrid moeten gewoon kunnen doorleren,
ook als er van huis uit geen geld voor is. De scholen waar zij naar toe gaan moeten van
topkwaliteit zijn. Daarom moeten instellingen meer zelf kunnen bepalen wie ze binnenlaten.
Het HBO speelt een cruciale rol bij het opleiden van de top van onze beroepsbevolking, terwijl
universiteiten verantwoordelijk zijn voor wetenschappelijk onderwijs en onderzoek. De scheiding
tussen HBO en universiteit moet gehandhaafd blijven.
Christelijke, Joodse en openbare scholen moeten naast elkaar kunnen bestaan. Wij zijn dus voor
behoud van artikel 23 Grondwet. Islamitische scholen gaan daarentegen dicht.
De islam gaat uit van de fundamentele ongelijkheid van mensen. Het ziet twee categorieën: moslims en kaffirs (niet-moslims). De een is superieur, de ander minderwaardig. De islam streeft naar wereldheerschappij. Jihad is de plicht van elke moslim.
quote auteur


Oplossingen:
• Zoveel mogelijk centraal examineren, elke opleiding wordt afgerond met heldere
eindtermen
• Ambachtsschool terug
• Het bedrijfsleven direct betrekken bij het beroepsonderwijs
• Geen fusies meer, kleinere scholen genieten de voorkeur
• School laten leiden door (ex-)professional met afgeronde schoolleidersopleiding
• Extreme zorgleerlingen herplaatsen op aparte school (speciaal onderwijs)
• Hakken in de managementlagen, investeren in het primaire proces
• Verbetertijd van maximaal één jaar voor (zeer) zwakke scholen
• Op de basisschool taal en rekenen centraal stellen
• Meer aandacht voor sport en bewegen in het basis- en voortgezet onderwijs
• Vakinhoud centraal op de pedagogische academies, niet didactiek
• Verplichte aangifte voor schoolleiders van alle geweld, wapen- of drugsincidenten
• Taaltoets voor peuters om snel te kunnen bijsturen. De kosten van extra scholing zijn
voor de ouders
• Handhaving van het bijzonder onderwijs en artikel 23 van de Grondwet, maar
islamitische scholen gaan dicht
• Vrijheid van onderwijs is een grondrecht
• Geen verplichte spreiding van leerlingen
• Schooluitval en spijbelen tegengaan
• Buitenlandse studenten hun eigen studiekosten laten betalen
• Geen samenvoeging HBO en universiteit
En vooral: handhaving studiefinanciering en ov-jaarkaart

Kiezen voor onze cultuur
Wij zijn een land met Joods-christelijke en humanistische wortels. Alles wat we hebben komt
daaruit voort: onze welvaart, scheiding van kerk en staat, democratie. Iedereen in Nederland,
gelovig of seculier, mag daar trots op zijn. De laatste decennia wordt geprobeerd het
vertrouwde welvarende, gezellige en democratische Nederland in de afgrond te werpen van een
multiculturele heilstaat. Onze cultuur staat zwaar onder druk. Islamisering, cultuurrelativisme,
haat tegen het Westen, afkeer van alles dat riekt naar patriottisme bepaalt de denkwijze van
onze elites.
We moeten nu echt afscheid nemen van de cultuur van de sixties. Dat begint op school. De
Canon van de Nederlandse geschiedenis wordt verplicht. Kinderen leren nu over hoe mooi de
islam is en dat het een verrijking is van Nederland, maar wat de Tachtigjarige Oorlog was, is
hen onbekend. Onze heroïsche vaderlandse geschiedenis mag meer in het zonnetje worden
geplaatst. Het Nationaal Historisch Museum wordt geen weg-met-ons-museum.
De staatsomroep excelleert de laatste jaren vooral in het waarschuwen tegen de Partij voor
de Vrijheid. Avond aan avond paraderen er linksmensen die door linkse omroepen worden
uitgenodigd hun politiek-correcte meningen te debiteren. Dat allemaal op uw kosten. De
staatsomroep heeft de afgelopen jaren miljoenen misbruikt om propaganda te maken voor de
klimaathysterie. We wachten nog steeds op excuses hierover. De omroepen doen alsof ze een
kleur hebben, maar ze zijn allemaal even links. De KRO maakt niet één katholiek programma
meer en de IKON misbruikt haar zendtijd voor de kerken om de PVV neer te zetten als NSB.
Dat is mooi geweest. We hakken flink in het budget van de staatsomroep. Uitgangspunt op
het gebied van de staatsomroep is dat publieke omroep een aanvulling moet zijn op het
commerciële aanbod. Het bestaansrecht is marktfalen. De staatsomroep moet amusement
overlaten aan de commercie. Die kan dat veel beter. Nederland 1 zou prima een commerciële
zender kunnen zijn. Boer zoekt Vrouw of Spoorloos kunnen zonder probleem worden
uitgezonden door RTL of SBS. De publieke omroep kan fors kleiner als het zich concentreert
op de kerntaken informatie en educatie. Dan is één publieke tv-zender voldoende. Staatsradio
hoeft niet langer. Elk format kan ook commercieel geëxploiteerd worden. Waarom Paradise
by the Dashboard light van staatswege moet worden uitgezonden is niet duidelijk. De
Wereldomroep is overbodig door de komst van satellieten en internet. Er kan dan ook fors
bezuinigd worden op ‘Hilversum’.
Dagbladen zijn van levensbelang voor informatievoorziening. Het niveau van veel kranten is de
afgelopen jaren danig gedaald. Trouw verwerd van een eerbiedwaardige protestantse krant tot
een benoemen-en-bouw-krantje en het eens gezaghebbende NRC Handelsblad is tegenwoordig
in handen van de financier van de SP. Toch biedt een dagblad altijd meer informatie dan radio of
tv. Daarom moet de krant voorrang krijgen. Dus: geen reclame meer bij de staatsomroep, want
dat drijft de reclame-inkomsten voor dagbladen naar beneden. Ook de wildgroei van websites
van de staatsomroep moet ophouden, dat concurreert volop met kranten en op internet bestaat
geen schaarste.
Het is nu ook tijd om te kiezen voor de verdediging van wezenlijke onderdelen van onze cultuur:
de vrijheid van homoseksuelen en de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen.

Oplossingen:
• Nederlands onderwijs in het Nederlands
• Geen folders of andere overheidscommunicatie in een taal anders dan Nederlands (of
Fries)
• Op elke school en elk overheidsgebouw moet onze vlag wapperen
• De Canon van onze vaderlandse geschiedenis verplichten op school
• Verstevig de samenwerking met Vlaanderen, om te beginnen op het gebied van
economie
• Nederlands in de Grondwet (en het Fries)
• Flink bezuinigen op de staatsomroep, één publieke tv-zender
• Bescherm kunstenaars die bedreigd worden door de islamisering
• Respect voor de vele lokale tradities: kievietseieren zoeken in Friesland, carnaval in
Limburg etc.
• Op 4 mei gedenken wij de slachtoffers van het (nationaal) socialisme. Op 5 mei vieren
wij onze bevrijding. Dat blijft zo. 5 mei wordt weer een jaarlijkse landelijke vrije dag
• We houden de subsidies voor musea, bibliotheken en ons erfgoed in ere, maar
kunstsubsidies schaffen we af
En vooral: in artikel 1 van de Grondwet verankeren we de Joods-christelijke en humanistische wortels
van Nederland als dominante cultuur


Kiezen voor ondernemen
Nederland bevindt zich midden in de zwaarste crisis sinds de jaren dertig. De financiële crisis
laat zien hoe kwetsbaar ons economisch stelsel is. Als we onze economie er weer bovenop
willen helpen moeten het midden- en kleinbedrijf centraal staan. De Partij voor de Vrijheid zegt:
laat ondernemers ondernemen, geef ze vrijheid.
Dat begint met lagere belastingen voor burgers en een groot deel van de MKB’ers: De PVV wil
het belastingtarief in de tweede schijf met 2 procentpunt verlagen, ook voor AOW’ers. Mensen
met een modaal inkomen gaan er dan 300 euro op vooruit. Meer geld in de zakken van de
burgers betekent ook meer uitgeven bij onze ondernemers.
De PVV zet zich in de Kamer in voor 25 procent merkbare administratieve lastenverlichting
op korte termijn. Daarnaast moet gaan gelden: één nieuwe regel erbij, twee weg. Dat dwingt
de overheid aan te geven welke regels er moeten verdwijnen. Ook: snellere en kortere
vergunningsprocedures. Nu staan ondernemers veel te lang voor het loket, terwijl ze eigenlijk
zouden moeten doen waar ze goed in zijn: het uitbouwen van hun bedrijf en het creëren van
werkgelegenheid.
Graag wat minder controles, denk aan de arbo en de milieudienst. Een bedrijf dat het goed doet
moet hooguit eens per jaar een controle krijgen. Ondernemers hebben wel wat beters te doen
dan controleurs te woord staan.
Wij willen een onbeperkt aantal koopzondagen. Ondernemers moeten zelf beslissen over
openstelling van hun bedrijven op die dag. Het rookverbod in de horeca willen we terugdraaien.
Een bordje aan de deur (hier wordt wel of niet gerookt) moet voldoende zijn. De ondernemer in
de horecasector moet weer de mogelijkheid krijgen zijn zaak fatsoenlijk uit te baten.
De afgelopen jaren zijn veel grote staatsbedrijven geliberaliseerd. De PVV is daar in principe
niet op tegen. Maar wij willen dat alleen als aan drie criteria is voldaan: een gelijk speelveld,
voldoende concurrentie en voordeel voor de consument. Dit betekende in de praktijk dat de PVV
tegen de liberalisering van TNT Post was.

Oplossingen:
• Werken moet lonen
• Minder wet- en regelgeving: één regel erbij, twee er vanaf
• Versnellen en versimpelen vergunningsprocedures
• Geen beperking koopzondagen
• Geen Europese bemoeienissen met onze boeren, tuinders, vissers en natuur
• Geen gedwongen lidmaatschap van publiekrechtelijke organisaties zoals het
Landbouwschap
• Markttoezichthouders NMa en OPTA in één organisatie
• Tegengaan van oneerlijke concurrentie van de overheid met bedrijven
• Terugdraaien rookverbod
• Crisis- en Herstelwet permanent maken
• Afschaffen product- en bedrijfschappen
En vooral: lagere belastingen voor burgers en ondernemers

Kiezen voor Nederland in ons buitenlandbeleid
De PVV wil dat de belangen van Nederland weer leidend worden in het buitenlands beleid.
Wij hebben geen behoefte aan een Europese bureaucraat die namens Europa buitenlands
beleid voert.
Wij willen af van de ontwikkelingshulp. Alleen noodhulp blijft bestaan. De PVV kiest niet voor
hulp maar voor handel. Handelsbarrières moeten worden afgebroken. Als mensen geld willen
geven aan goede doelen dan kunnen ze die beslissing heel goed zelf nemen in plaats dat de
overheid dat doet met belastinggeld.
Een sterke defensie is van belang voor de positie van Nederland in de wereld. Toch zijn wij
tegen de aanschaf van de JSF. Ook willen we Defensiecapaciteit deels anders inzetten. Van
buitenlandse veiligheid naar binnenlandse veiligheid. De burgemeester van Zaltbommel zegt:
“Hebben wij een dure luchtmacht nodig voor vage oorlogen in verre landen, of bevindt de vijand
zich in eigen land?”
Hij doelt daarmee op de problemen in zijn stad met straatterroristen. De PVV kiest daarom voor
binnenlandse veiligheid. Geld van Defensie verhuist daarom naar politie om zo de problemen in
Nederland zelf te bestrijden.
Nederland moet in de toekomst slechts in zeer beperkte mate meedoen met vredesmissies.
De inzet van andere NAVO-landen is belangrijk. Maar ook dan moeten we selectiever worden.
Nederland hoeft niet langer haantje de voorste te zijn bij internationale militaire acties. We
schrappen daarom ook de kreet “handhaving internationale rechtsorde” uit de Grondwet.
Defensie is nu te veel ontwikkelingswerker aan het spelen. In Afghanistan is het onder andere
bezig met het bouwen van waterputten en moskeeën. De missie in Uruzgan loopt nu ten
einde. Dat is goed. De PVV is tegen een langere aanwezigheid van Nederlandse militairen in
Afghanistan.
Israël is een weergaloos succes. Geboren in het donkerste moment van de twintigste eeuw en
uitgegroeid tot een centrum van technologische vooruitgang. Israël is de enige democratie in het
Midden-Oosten, de thuisbasis van het Joodse volk na tweeduizend jaar ballingschap en het land
dat als geen ander de klappen van de jihad opvangt. Israël vecht voor ons. Als Jeruzalem valt,
dan zijn Athene en Rome aan de beurt. Daarom is Israël het centrale front in de verdediging van
het Westen.
Daarom moeten we alles op alles zetten om het offensief van de linksen en de mohammedanen
om Israël te vernietigen te stoppen. Nederland en de EU dienen onmiddellijk op te houden met
eisen dat Israël zichzelf met het doen van territoriale concessies veroordeelt tot onverdedigbare
grenzen. Land voor vrede heeft geen zin. Het is geen territoriaal maar een ideologisch conflict,
een conflict tussen de rede van het vrije Westen en het barbarisme van de islamitische
ideologie.

Oplossingen:
• Buitenlands beleid moet uitsluitend in dienst staan van het Nederlands belang
• Schrap ‘handhaving internationale rechtsorde’ uit de Grondwet
• Herziening van Nederlandse deelname aan internationale verdragen
• Strijd tegen islam moet het kernpunt van ons buitenlands beleid worden
• Geld van Defensie verhuizen naar politie om zo de problemen in Nederland zelf te
bestrijden
• De VN wordt gedomineerd door de OIC, het islamitische blok. We moeten er dus niet te
veel van onder de indruk zijn
• Ontwikkelingshulp beperken tot noodhulp, handelsbarrières afschaffen
• Banden met frontlijnstaten van de islam die in het defensief zitten aanhalen
• Ook andere landen verdienen onmiddellijk onze steun als zij getroffen worden door de
jihad, zoals Denemarken en Zwitserland
• Een internationaal tribunaal tegen de Iraanse president Ahmadinejad c.s. wegens het
ophitsen tot genocide en de vernietiging van Israël
• Staak alle subsidies aan de anti-Israël-industrie, zoals ICCO, OxfamNovib etc.
• Sinds 1946 bestaat er een onafhankelijke Palestijnse staat, daarom noemt de
Nederlandse regering ‘Jordanië’ voortaan gewoon ‘Palestina’
• Onze ambassade moet verhuizen naar de hoofdstad van Israël: Jeruzalem
En vooral: we zijn tegen de aanschaf van de JSF

Kiezen voor een beter milieu
Het gaat goed met het milieu in Nederland. De lucht is sinds decennia niet zo schoon geweest,
zelfs allerlei dieren komen terug die we lang gemist hebben, zoals de das, de ooievaar, de
bever en de zeearend. Toch zijn er bedreigingen voor onze leefomgeving. Zo zitten de zeeën en
oceanen vol met ronddrijvend plastic. Illegale lozingen moeten met kracht worden tegengegaan.
Wetten moeten strikt worden nageleefd. Straatvuil is voor veel mensen ergernis nummer één.
Bij sommige flats vliegen de vuilniszakken je om de oren. Er is dus volop werk aan de winkel op
milieugebied, maar we moeten wel realistisch zijn.
De gesubsidieerde milieubeweging moet steeds nieuwe zaken verzinnen om ons bang te maken
om zo hun subsidiestroom in stand te houden. Daarbij worden ze steeds geholpen door hun
trawanten bij de staatsomroep. Zo hobbelen we van ‘zure regen’, ‘gat in de ozonlaag’ naar de
Brent Spar-affaire. De laatste hype heet global warming.
Het klimaat verandert, natuurlijk, maar dat doet het altijd. De mens kan de temperatuur op
aarde niet een paar graden warmer of kouder zetten. Bovendien daalt de mondiale temperatuur
al sinds 1998. Ondertussen grijpen socialisten de klimaattheorieën aan om te doen wat ze altijd
willen: hogere belastingen, schuldgevoel en veel regels, terwijl van alle CO2-uitstoot slechts 3
tot 4 procent veroorzaakt wordt door de mens. De rest wordt door de natuur (vulkanen, oceanen
en moerassen) zelf geproduceerd. We moeten stoppen met paniek over de opwarming van
de aarde en stoppen met het geven van geld aan een onbewezen klimaathype. Van Europese
klimaatverplichtingen moeten we uiteindelijk af. We zijn tegen ondergrondse CO2-opslag.
De gesubsidieerde milieubeweging draagt er aan bij dat wij in Nederland straks geen
gloeilampen meer kunnen kopen. Hele beroepsgroepen worden door de milieulobby
in de problemen gebracht. Onze mosselvissers, bij uitstek het symbool van Hollands
ondernemerschap en traditie, zijn finaal aan banden gelegd. Vissers wordt het werken
onmogelijk gemaakt door allerlei vreemde EU-maatregelen.
De PVV is tegenstander van het onder water zetten van vruchtbare landbouwgrond. Ons land
kenmerkt zich door de strijd tegen het water. Van de zee gewonnen land zet je niet onder water.
Dus geen ontpoldering.
De PVV kiest voor kernenergie. De derde en vierde generatie kerncentrales zorgen bij uitstek
voor veilige en constante energie. Kerncentrales kennen hoge opstartkosten maar zijn snel
rendabel te krijgen. Er moeten de komende decennia meer kercentrales worden gebouwd.
Op die manier worden we een stuk minder afhankelijk van buitenlandse energie en fossiele
brandstoffen.
Het geld dat nu naar onrendabele windmolens gaat kan daar prima voor gebruikt worden. Nu
wordt op veel plaatsen in Nederland het mooie traditionele Hollandse landschap verstoord met
windmolens die niet op wind draaien, maar op subsidie. U betaalt, zij draaien. Er is nog een
belangrijk argument voor kernenergie: het maakt ons onafhankelijk van bijvoorbeeld Rusland
en de islamitische landen.

Oplossingen:
• Er moeten de komende decennia meer kerncentrales gebouwd worden
• Scheiding klimaatbeleid, milieubeleid en energiebeleid. Het milieu kun je beïnvloeden,
het klimaat niet
• Stop klimaatsubsidies
• Geen ontpoldering
• Westerschelde: geen nieuwe verdiepingen meer
• Geen CO2-opslag
• Geen emissiehandel
• De overheid moet het goede voorbeeld geven en voor haar eigen energievoorziening zo
snel mogelijk overschakelen op kernenergie
• Het nieuwe en veel schonere model kolencentrales is goed voor de energieprijs en
leveringszekerheid
En vooral: geen ‘klimaatbeleid’

Kiezen voor veilig wonen en meer wegen
Goede buurten zijn veilige buurten. Daar moet de nadruk op liggen. Het tuig moet van de straat:
de straat uit, de wijk uit en desnoods het land uit. Geldverslindende Vogelaarwijken-projecten
kunnen we missen als kiespijn. Veiligheid eerst.
De woningcorporaties moeten terug naar hun eigenlijke taak: Sociale woningbouw waar dit niet
via de markt gerealiseerd kan worden. We willen een corporatieheffing invoeren.
Woningcorporaties betalen een heffing over hun vermogen. Hierdoor worden corporaties
gestimuleerd om een deel van hun woningenbestand te verkopen.
Er zijn te weinig betaalbare koopwoningen. In zowel dorpen als steden moet gebouwd worden
naar de behoefte van de burger. Wij tornen niet aan de hypotheekrenteaftrek.
Nederland staat stil in de file. Dat schaadt de economie. Het aantal motorvoertuigen
verdubbelde sinds 1992 maar de aanleg van wegen bleef achter. Wij gaan daar iets aan doen.
We steken de komende vijf jaar maar liefst 2 miljard euro extra in nieuwe wegen en
wegverbreding.
We willen geen kilometerheffing. Deze verkapte belastingmaatregel lost de files niet op. Wij
willen geen spionagekastjes in onze auto’s. Wel willen we de maximumsnelheid op snelwegen
verhogen: Buiten de files 140 km/uur en de 80-kilometerzones afschaffen.
Het moet veiliger in het openbaar vervoer. Veel veiliger. Conducteurs en de spoorwegpolitie
zouden meer bevoegdheden moeten krijgen en mystery guests moeten de rotte appels tussen
de taxichauffeurs opsporen zodat we ze hun vergunning kunnen afnemen.

Oplossingen:
• Aanleg van meer en bredere wegen
• Na het mislukken van de OV-chipkaart, strippenkaart behouden
• Veilig en goed openbaar vervoer
• Taxi’s veiliger, geen criminele vrije rijders, eerlijke prijzen; nette chauffeurs
• Keiharde aanpak verkeersagressie of hufterig gedrag
• Beter onderhoud wegen
• Schiphol: stimuleren van de groei door vermindering van de regelgeving
(milieumaatregelen, geluidsnormen)
• Nooit meer een vliegtax
• 80-kilometerzones afschaffen
• Geen CO2-belasting op vliegtuigen
• Van Groene Hart naar Kloppend Hart
• Handhaaf de hypotheekrenteaftrek en huursubsidie
• Stoppen met de Vogelaarwijken
• Weg met de welstandcommissies
• Er komt een corporatieheffing
En vooral: geen kilometerheffing

Kiezen voor dieren, boeren en vissers
Dieren zijn het waard om je voor in te zetten. Ook in Den Haag. Fatsoen en respect voor weerloze
levende wezens staat voor de PVV voorop. Geen dierenactivisme, maar wel een gezonde
dierenliefde. Het gaat niet alleen om huisdieren maar ook om onze primaire levensbehoefte
melk, kaas en vlees.
Noodhulp voor dieren is slecht geregeld. De PVV wil daarom een speciaal dierenalarmnummer,
dierenpolitie en een verbetering van de organisatie van de dierenambulance.
Dierenmishandeling moet stoppen. Dierenbeulen moeten hard worden aangepakt en natuurlijk
altijd een levenslang verbod op het houden van dieren krijgen. Een professionele dierenpolitie
is dringend noodzakelijk om de dieren te beschermen. Driehonderd animal cops zou een mooi
instrument zijn. Dierenmishandelaars moeten zwaar worden bestraft. Wie een dier zwaar
mishandelt gaat wat ons betreft naar de gevangenis.
De PVV is voor een gecontroleerde afbouw van de bio-industrie, op de lange termijn. Afbouw van
de bio-industrie kan alleen als we boeren niet de nek willen omdraaien. Onze agrarische
ondernemers moeten niet gedwongen worden voorop te lopen en zo weggeconcurreerd te
worden door boeren in andere landen die de kantjes er af lopen.
Boeren moeten bevrijd worden uit de klauwen van Europa. Ons landbouwbeleid moet helemaal
worden gerepatrieerd. Nederland moet weer zelf uitmaken hoe wij onze boeren, tuinders, vissers
en landeigenaren aansturen. Vissers kunnen altijd op de volle steun rekenen van de PVV. Onze
mosselvissers, bij uitstek het symbool van oer-Hollands ondernemerschap, onze cultuur en
traditie, zijn finaal aan banden gelegd. Milieu- en natuurdeskundigen in Brussel beslissen nu
wat onze vissers mogen doen. Dat moet stoppen. Daarbij moet zeker gekeken worden naar het
leegvissen van de zee. Daar is immers niemand bij gebaat, ook vissers niet. Daarom moet er
met de sector naar oplossingen worden gezocht.
Jacht speelt een rol in het wildbeheer. Wij zijn tegen plezier- druk- en drijfjacht maar voor
noodafschot en/of beheersjacht als er gevaar dreigt voor mens of dier. Gewonde dieren mogen
ook worden afgeschoten, maar alleen door professionele jagers die een jaarlijkse schiettest
moeten afleggen.

Oplossingen:
• Alarmnummer voor dieren in nood 113
• Professionele dierenpolitie
• Professionalisering dierenambulance
• Rechten van het dier in de Grondwet
• De bio-industrie op lange termijn afbouwen
• Na veroordeling wegens dierenmishandeling, levenslang verbod op het houden van
dieren
• Verbod op ritueel slachten
• Bescherming vissers tegen EU-regelgeving
En vooral: hoge minimumstraffen voor dierenmishandelaars

Kiezen voor een gezonde financiële basis
De Partij voor de Vrijheid kiest voor een deugdelijk financieel beleid. Door de crisis is de
economie met 5 procent gekrompen. Dit heeft een gat in de begroting geslagen. De rekening
moet niet bij de burger en ook niet bij toekomstige generaties worden gelegd. Zij hebben de
crisis niet veroorzaakt. Wij kiezen voor snijden in het vet van de overheid.
De PVV legt de rekening bij de politiek: minder politici, minder salaris en afschaffen van de
wachtgeldregeling. Bij de overheid: minder ambtenaren, minder bureaucratie, we korten
provincies en gemeenten en brengen de waterschappen onder bij de provincies. Bij de
criminelen: kaalplukken, stoppen met TBS en versoberen van de gevangenissen. Bij de banken:
we introduceren een bankenheffing, waarbij ongedekte schulden worden belast tegen een vast
tarief van 0,15 procent. Bij de massa-immigratie: immigratiestop voor mensen uit islamitische
landen, voor immigranten de eerste tien jaar geen sociale zekerheid, inburgeren zelf betalen
en geen export van kinderbijslag en uitkeringen (behalve AOW). Bij de linkse hobby’s: we
stoppen met ontwikkelingshulp (wel noodhulp), een kleinere staatsomroep, geen onrendabele
windmolens, geen onhaalbare klimaatuitgaven, geen kunstsubsidies en stoppen met de
Vogelaarwijken. We willen ons geld terug van Europa en versoberen de Defensie-uitgaven door
minder internationale militaire operaties. We stroomlijnen de innovatie-uitgaven, schaffen de
overdraagbaarheid van de algemene heffingskorting versneld af en zetten het mes in fiscale
subsidies. Verder gaat er geen cent naar Griekenland en IJsland moet haar lening terstond
terugbetalen.
Wij leggen de rekening niet bij de burger. Wij rommelen niet aan de hypotheekrenteaftrek en
de WW, geen versoepeling van het ontslagrecht, de ov-jaarkaart en studiefinanciering blijven
behouden, geen kilometerheffing, geen verhoging van het eigen risico in de zorg en de AOWleeftijd
blijft op 65 jaar.
We investeren in een veiliger Nederland: 10.000 agenten erbij. Het tuig moet van de straat. We
investeren in de zorg: 10.000 extra handen aan het bed voor de ouderen die ons land hebben
opgebouwd. We verlagen de tweede belastingschijf voor burgers en veel ondernemers met 2
procentpunt waardoor mensen met een modaal inkomen er 300 euro op vooruitgaan. In vijf jaar
investeren we 2 miljard extra in wegen.
De PVV wil het financieringstekort aan het einde van de volgende kabinetsperiode zo goed
als weggewerkt hebben. In 2015 buigen we 21 miljard om, waarvan we 16 miljard aan
het tekort besteden. Op de lange termijn bespaart een immigratiestop voor mensen uit
islamitische landen Nederland miljarden, deze besparing kan deels worden aangewend voor
het houdbaarheidstekort. De precieze kosten van de massa-immigratie worden momenteel
berekend door onderzoeksinstituut Nyfer.
Dit is onze agenda van hoop en optimisme.

2015
Begrotingstekort (zonder maatregelen) - 18,5 mld (-2.9% BBP)
Ombuigingen + 21 mld
Intensiveringen - 5 mld
PVV naar tekort + 16 mld
Begrotingssaldo (met PVV programma) - 2,5 mld (-0,39% BBP)

Het complete -.pdf- document kunt u HIER openen

dit artikel werd 5487 maal gelezen