Hoofddoekjesverbod: ook hier maakt Wilders geen fout

De scheiding tussen kerk en staat is een ingewikkeld en abstract gegeven, dat alleen richting kan hebben als men uitgaat van zijn eigen morele kompas. Ons kompas is joods-christelijk en dient ter bescherming van de westerse normen en waarden die daaruit zijn voortgekomen. Een ideologie die als doelstelling heeft deze te vernietigen moet altijd daaraan ondergeschikt zijn en wellicht op sommige terreinen zelfs worden uitgesloten. Dit kan op geen enkele manier discriminerend genoemd worden, daar discriminatie alleen kan plaatsvinden bij ongelijke behandeling in gelijke gevallen. De islam is een geval op zich en mag op geen enkele manier worden vergeleken met welke religie dan ook.

De islamitische hoofddoek is een politiek symbool van de ongelijkwaardigheid van man en vrouw. Dit is in strijd met artikel 1 van de Grondwet en moet dus door de overheid worden tegengegaan. Dat betekent dat alle ambtenaren- of ze nou zichtbaar zijn of niet- geen hoofddoek mogen dragen. Verder mag de overheid geen cent subsidie uitgeven aan instellingen en verenigingen waar werknemers of vrijwilligers een hoofddoek dragen, omdat zij anders medeplichtig zou zijn aan het in stand houden van en mogelijk uitbreiding van deze misstand. De PVV neemt dus slechts haar verantwoordelijkheid als handhavers van onze Grondwettelijke vrijheden, waar andere partijen het af laten weten.

Het verbod is niet discriminerend vanwege het simpele feit dat het geen verbod bepleit voor islamitische werknemers, maar het dragen van een politiek-ideologische uiting die tegen artikel 1 van de grondwet indruist. Man en vrouw zijn in Nederland gelijkwaardig en dat moet ook tot uiting komen op de werkvloer, indien de Nederlandse belastingbetaler daaraan bijdraagt. Het gaat niet over bedrijven en instellingen die volledig draaien op commerciële inkomsten, zij moeten hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Het gaat ook niet over het dragen van een hoofddoek in de openbare ruimte of in de privésfeer. Het gaat bijvoorbeeld om trambestuurders, conducteurs, docenten, artsen, verplegend personeel enzovoort. Kortom, alle organisaties en instellingen die belastinggeld van de burger ontvangen, verdeeld door een overheid die seculier en neutraal dient te zijn en dit ook dient uit te dragen.

Dat het specifiek moet gelden voor de hoofddoek is geen discriminerende gedachte. Dat zou het alleen zijn als je appels met peren zou vergelijken, een gewelddadige veroveringsideologie is nou eenmaal niet gelijk aan een van de vele religies die we in dit land kennen en koesteren. Een kruisje of een keppeltje is simpelweg geen symbool van ongelijkwaardigheid, maar een godsdienstige uiting. Het keppeltje wordt bovendien in de praktijk weinig gedragen, het kruis in de meeste gevallen onopvallend. Geen van beiden impliceert bovendien dat elke jood een keppeltje of elke christen een kruis zou moeten dragen, zoals de islam de hoofdbedekking wel voorschrijft voor vrouwen. Een aantal islamitische vrouwen dat dit gebod succesvol negeert en zich blootshoofds in deze maatschappij wenst te begeven wordt meer en meer in de verdrukking gebracht door de explosieve groei van het aantal medegelovigen dat dit als een vereiste voor elke vrouw ziet. Een schrijnend voorbeeld waren de islamitische meisjes op de Antwerpse scholen die zeiden dankbaar te zijn voor het ingevoerde hoofddoekverbod, omdat de druk van hun medeleerlingen de hoofddoek te dragen nu was weggevallen, tenminste binnen de veilige omgeving van hun school. Dit is de realiteit van elke dag, in tegenstelling tot een abstracte discussie over de scheiding van kerk en staat. We moeten vechten voor het recht geen hoofddoek te hoeven dragen, voor moslims en niet-moslims, en dat kunnen we alleen door deze volledig uit te bannen waar het ons goed recht is.

Het niet gelijk stellen van hoofddoekjes aan religieuze uitingen van andere godsdiensten is niet onuitvoerbaar, sterker nog, het is allang praktijk in Nederland. Het wordt bedacht en uitgevoerd door de politiek en gesubsidieerde instellingen en in de meeste gevallen geeft ook nog eens de rechter er zijn goedkeuring aan.

De volgende voorbeelden geven aan dat de scheiding tussen kerk en staat in de praktijk helemaal niet zo rechtlijnig wordt toegepast- evenals het verbod op discriminatie. Het probleem is echter dat het vaak juist ten koste gaat van de inheemse bevolking en het christelijk geloof en ten gunste komt van de islamitische kolonisten en hun ideologie. Dit moet dus op een aantal terreinen eenvoudig kunnen worden omgekeerd.

Discriminatie -zoals u dat noemt- wordt toegepast bijvoorbeeld binnen het GVB in Amsterdam. Daar mogen werknemers geen kruisje om de nek dragen, maar wel een hoofddoek. Sterker nog, er is zelfs een hoofddoek met logo opgenomen in het uniform, vooralsnog optioneel gelukkig. Het GVB moedigt islamitische vrouwelijke trambestuurders dus zelfs aan een hoofddoek te dragen, terwijl ze een christelijke religieuze uiting als een kruis aan een ketting verbiedt. Deze praktijk is ook nog eens goedgekeurd door de rechter. Het GVB is weliswaar een zelfstandige instelling, maar de gemeente is voor 100% aandeelhouder en het bedrijf ontvangt jaarlijks aanzienlijke gemeentesubsidies. De PVV wil dit soort misstanden tegengaan. Ongelijkwaardigheid van vrouwen ten opzichte van mannen mag in Nederland op geen enkele manier met belastinggeld worden gepropageerd, dat heeft zelfs een gerespecteerde partij als de SGP moeten ondervinden. Degenen die indertijd hebben staan juichen om dit besluit houden zich overigens muisstil als het gaat om de islam.

De gemeente Amsterdam heeft de oprichting van de Poldermoskee gestimuleerd en gesteund, terwijl de scheiding van kerk en staat zoals die doorgaans wordt geïnterpreteerd dit niet toestaat. Vervolgens subsidieerde Woningbouwvereniging De Alliantie in Amsterdam indirect de bijna failliete moskee door niet moeilijk te doen over een huurachterstand en door financiële hand- en spandiensten te verlenen. De overheid en semi-overheid moet zich verre houden van de oprichting en financiële ondersteuning van gebedshuizen, of het nou moskeën zijn of kerken of tempels.

Verder zou je nog kunnen denken aan de verplichte halal-maaltijden in gevangenissen en op kerstdiners op scholen, de door gemeenten georganiseerde iftar-maaltijden, het uitwissen van de christelijke wortels van Nederlandse feesten en tradities zoals Sinterklaas, de bedroevende voorbeelden zijn legio.

Het volgende voorbeeld geeft aan dat het helemaal niet zo ongewoon is de subsidie in te trekken van maatschappelijke organisaties die indruisen tegen wat wij als maatschappij wenselijk vinden. Als in 2008 blijkt dat de christelijke organisatie ‘De Weg’ genezing voor homoseksuelen propageert, aarzelt minister Plasterk niet om de geldkraan direct dicht te draaien, dit omdat het standpunt van de organisatie ‘sociale acceptatie van homoseksuelen’ in de weg zou staan. Ik zie geen verschil met overheidsinstellingen en gesubsidieerde organisaties en verenigingen die de acceptatie van de gelijkwaardigheid van man en vrouw in de weg staan, bijvoorbeeld door het in dienst hebben van werkneemsters met een hoofddoek.

Wat de PVV voorstelt gebeurt dus al lang in de praktijk! Dit zou moeten betekenen dat het omgekeerde ook mogelijk moet zijn: het verbieden van hoofddoekjes binnen elke instelling of organisatie die ook maar een eurocent aan subsidiegeld ontvangt. Het enige dat vereist is om deze zaken te bewerkstelligen is politieke wil. Joost Niemöller onderschat Wilders als hij zegt dat hij ideologisch denkt en niet politiek-strategisch. Ik denk dat het tegendeel waar is.Wilders zet hoog in en het is niet ondenkbaar dat een eventuele rechtse coalitie hem uiteindelijk tot op grote hoogte tegemoet zal komen. Al is het alleen maar vanwege de hete adem van de kiezer, die het abstracte debat over de scheiding van kerk en staat aan zich voorbij laat gaan, maar in tegenstelling tot de elite donders goed de cruciale rol van de hoofddoek in de islamisering van ons land aanvoelt.